ครานี้พวกเขาเรียกร้องผลประโยชน์สูงกว่าเดิม เบี้ยหวัดประจำปี 1,500,000 ตำลึง ผ้าแพร 150,000 พับ อีกทั้งยังต้องการให้ต้าเยว่ยกดินแดนทางเหนือของต้าถงและเซวียนฝู่ให้
เนี่ยเป้าได้ฟังเงื่อนไขของทูตแล้วก็จนปัญญา
เขายกถ้วยชาขึ้นจิบช้า ๆ ก่อนเอ่ยกับทูตว่า 「เรื่องเหล่านี้ข้าตัดสินใจเองไม่ได้ ต้องกราบทูลฝ่าบาท พวกเจ้ารออยู่ที่นี่」
การรอคอยครั้งนี้กินเวลาไปอีก 3 วัน
ตลอด 3 วันนั้น ชาวมองโกลเฝ้ารออยู่นอกเมืองด้วยความกระวนกระวาย ส่วนกองทัพต้าเยว่ก็เร่งเตรียมการอย่างเข้มข้นทั้งในและนอกเมือง
แนวป้องกันที่กู่เป่ยโข่วเสริมความแข็งแกร่งเสร็จสิ้นแล้ว ถานหลุนควบคุมงานด้วยตนเอง ก่อสร้างแนวป้องกันม้าศึก 6 ชั้นและคูเพลาะ 3 แนวตรงช่องเขาสองแห่งที่เฉาเหอชวนกับหลงหวังอวี้ บนที่สูงตั้งปืนใหญ่ฝูล่างจี 20 กระบอก พลปืนไฟ 2,000 นายผลัดเวรกันเฝ้าระวังทั้งกลางวันกลางคืน
ทหารชายแดน 20,000 นายตั้งขบวนพร้อมรบ ป้องกันช่องเขาแคบเส้นนั้นแน่นหนาราวกับกำแพงเหล็ก
เส้นทางลำเลียงเสบียงจากทงโจวเปิดใช้ได้อย่างสมบูรณ์ เรือขนส่งเสบียงแล่นไปตามคลองสู่เมืองหลวงไม่หยุดหย่อนทั้งกลางวันกลางคืน การตั้งสถานีถ่ายลำทุกระยะ 5 ลี้พิสูจน์แล้วว่าได้ผลดียิ่ง ล่อ ม้า รถเทียมลา และรถเข็นล้อเดียวเคลื่อนขวักไขว่ ขนส่งแยกเป็นช่วง ๆ ไม่รวมกันใช้ถนนสายใหญ่ แต่กระจายกันไปตามทางสายเล็ก
แม้หน่วยลาดตระเวนของชาวมองโกลจะพบขบวนลำเลียงเสบียงหลายครั้ง แต่ทุกคราที่คิดสกัด ก็ถูกกองคุ้มกันเสบียงที่ลาดตระเวนตามเส้นทางและทหารจากป้อมรักษาการณ์ใกล้เคียงเข้าเหนี่ยวรั้งไว้ สุดท้ายจึงกลับไปมือเปล่า
หน่วยจู่โจมออกปฏิบัติการทุกคืนตามปกติ ทหารม้าของหลี่เฉิงเหลียงเปลี่ยนการโจมตียามค่ำคืนให้กลายเป็นศิลปะอย่างหนึ่ง พวกเขาหากองฟางและคอกม้าของชาวมองโกลพบได้อย่างแม่นยำ แม้อยู่ในคืนมืดจนมองไม่เห็นสิ่งใดตรงหน้า