ปีใหม่ผ่านพ้นไปท่ามกลางความครึกครื้นชื่นมื่นและบรรยากาศแห่งชีวิตอันคึกคัก ในคืนส่งท้ายปีเก่า พิธีเซ่นไหว้บรรพชนอบอวลด้วยควันธูป เป็นเครื่องฝากความอาลัยถึงบรรพบุรุษและคำอธิษฐานต่อวันข้างหน้า แสงตะเกียงในยามเฝ้าปีเก่าขับไล่ความหนาวเหน็บเงียบเหงาของค่ำคืนฤดูหนาว ทั้งยังส่องใบหน้าอบอุ่นของครอบครัวที่พร้อมหน้าพร้อมตา
พอยามจื่อมาถึง เสียงประทัดสนั่นกึกก้องก็ดังจากหัวหมู่บ้านไปจนถึงท้ายหมู่บ้าน เสียงเปรี๊ยะปร๊ะต่อเนื่องไม่ขาดสาย กลิ่นดินปืนอวลอยู่ในอากาศเนิ่นนาน ปะปนด้วยกลิ่นอายวันปีใหม่
เช้าวันขึ้นปีใหม่ ฟ้ายังสางไม่เต็มที่ แสงอรุณบางเบาปกคลุมหมู่บ้านที่ยังหลับใหล เศษกระดาษสีแดงจากงานรื่นเริงเมื่อคืนเกลื่อนพื้น ราวกับพรมมงคลทอดไปสู่ปีใหม่ ตามธรรมเนียมที่สืบทอดจากบรรพบุรุษ กิจกรรมที่เด็กๆ เฝ้ารอที่สุดในรอบปีอย่างการไปอวยพรปีใหม่ตามบ้าน ก็เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ
เด็กๆ สวมเสื้อบุนวมที่มารดาซักแป้งอย่างพิถีพิถัน พากันวิ่งไปเป็นกลุ่มๆ ดุจฝูงนกน้อยที่เพิ่งออกจากกรง ส่งเสียงเรียกเพื่อน ใบหน้าเปี่ยมสุขใสไร้เดียงสา ย่ำไปบนถนนโคลนอย่างร่าเริง วิ่งจากประตูบ้านหนึ่งไปยังอีกบ้านหนึ่ง
“ท่านปู่ สวัสดีปีใหม่! ท่านย่า สวัสดีปีใหม่! ข้าขอคำนับปีใหม่!” เสียงเด็กน้อยสดใสกังวานดังสลับกันไปมา ก้องอยู่ในท้องฟ้ายามเช้าอันเย็นเยียบ เติมชีวิตชีวาให้ทั่วทุกแห่ง
พวกผู้ใหญ่เองก็เตรียมพร้อมแต่เนิ่นๆ เปลี่ยนมาสวมเสื้อผ้าชุดดีที่สุดซึ่งปกติไม่กล้าใส่ ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มอ่อนโยนและผ่อนคลายที่สุดในรอบปี ยืนอยู่หน้าประตูหรือในลานบ้าน คอยต้อนรับเด็กๆ ที่มาแจ้งข่าวฤดูใบไม้ผลิ
สำหรับเด็กส่วนใหญ่ที่มาอวยพรปีใหม่ คนในตระกูลมักยิ้มแย้มแล้วหยิบเมล็ดฟักทองหรือเมล็ดทานตะวันคั่วหอมกรุ่นจากบ้านใส่มือให้สักกำ หรือไม่ก็ยัดน้ำตาลมอลต์หวานฉ่ำให้หนึ่งก้อน ขนมแป้งทอดกรอบสีเหลืองทองสองสามชิ้น หรือขนมแป้งทอดบิดเกลียวให้สักสองสามแท่ง