การถือศีลชำระกายเข้มงวดยิ่งขึ้น
วันที่ 8 เดือน 8 ฉินฮ่าวหรานต้องพักค้างคืน ณ สถานที่ถือศีล ตามระเบียบแล้วต้องเป็นสถานศึกษา หรือไม่ก็ที่ว่าการ
ฉินฮ่าวหรานอาศัยความสัมพันธ์ของเมิ่งซานจ่างแห่งสำนักศึกษาจูซื่อ จึงได้พักค้างคืนที่เรือนถือศีลของสถานศึกษาอำเภอชวีฝู่
สถานศึกษาอำเภอตั้งอยู่ทางตะวันตกของวัดขงจื๊อ มีเพียงกำแพงกั้นระหว่างกัน
เรือนถือศีลเรียบง่าย ฉินฮ่าวหรานวางสัมภาระไม่กี่ชิ้นลง แล้วไปฝึกซ้อมพิธีที่โถงหมิงหลุน
ภายในโถงหมิงหลุนมีผู้คนมารวมตัวกันเกือบสองร้อยคนแล้ว
ล้วนเป็นบัณฑิตผู้สอบผ่านระดับจวี่เหรินและบัณฑิตผู้สอบผ่านระดับท้องถิ่นที่มาร่วมพิธีบวงสรวงเช่นเดียวกับฉินฮ่าวหราน
เจ้าหน้าที่ประกอบพิธีเป็นอาจารย์ใหญ่ชราวัยห้าสิบเศษ เขาอธิบายขั้นตอนพิธีบวงสรวงฤดูสารทก่อน จากนั้นจึงเริ่มฝึกซ้อมตำแหน่งยืน
อาจารย์ใหญ่ชราชี้ไปยังตำแหน่งหนึ่งทางด้านตะวันออกของมหาวิหารแล้วกล่าวว่า “บัณฑิตระดับจวี่เหรินยืนตรงนี้ จงจำไว้ว่าอยู่หลังเจ้าพิธีหลักและเจ้าหน้าที่ถวายเครื่องบวงสรวงแต่ละส่วน แต่อยู่หน้าบัณฑิตผู้สอบผ่านระดับท้องถิ่น ห้ามผิดแม้แต่ก้าวเดียว!”
ฉินฮ่าวหรานทำตามคำสั่งและยืนประจำที่ เขากวาดตามองซ้ายขวา บัณฑิตระดับจวี่เหรินที่ยืนอยู่แถวเดียวกันมีอีกแปดสิบกว่าคน
การฝึกซ้อมพิธียืดเยื้อถึงสองชั่วยาม ตั้งแต่การคำนับสี่ครั้งยามต้อนรับเทพ ไปจนถึงการตั้งเครื่องหยกและยกเครื่องเซ่น ซึ่งต้องยืนนิ่งสำรวม ตลอดจนการคำนับคุกเข่าในพิธีถวายเครื่องบวงสรวงสามครั้ง ทุกอิริยาบถล้วนต้องฝึกซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเป็นระเบียบพร้อมเพรียง เข่าของฉินฮ่าวหรานคุกเข่าจนปวดระบม
เมื่อการฝึกซ้อมสิ้นสุดลงก็เป็นเวลาโพล้เพล้ ฉินฮ่าวหรานกลับไปยังเรือนถือศีล กินเสบียงแห้งไปเล็กน้อยแล้วเริ่มพักผ่อน
วันที่ 9 เดือน 8 เป็นวันประกอบพิธีบวงสรวงฤดูสารท
ฉินฮ่าวหรานตื่นตั้งแต่ยามสี่ หลังชำระล้างร่างกายแล้วก็เปลี่ยนเป็นชุดพิธีบวงสรวงที่เตรียมไว้แต่เนิ่นๆ