องค์รัชทายาทวัยเยาว์เดือดดาลจนเพลิงโทสะพลุ่งพล่าน ความคับแค้นในอกยากจะสงบ ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เขามุ่งมั่นฟื้นฟูการเกษตร ยึดมั่นในจิตใจอันบริสุทธิ์ที่เห็นอกเห็นใจราษฎร บัดนี้กลับถูกเรื่องฉ้อฉลอันน่าขันนี้ทิ่มแทงจนเจ็บปวด
เขาไม่เคยคิดเลยว่า การที่ตนเคารพกฎบรรพชนด้วยใจจริงและมอบรางวัลแก่ผู้ขยันขันแข็ง สิ่งที่ได้รับกลับเป็นการหลอกลวงและปิดบังตามอำเภอใจของขุนนางเบื้องล่าง
ไจ่คุนเงยหน้ามองฉินฮ่าวหราน น้ำเสียงเจือความน้อยใจและคับแค้นอยู่หลายส่วน “อาจารย์! คนผู้นี้จงใจปลอมแปลง หลอกลวงองค์รัชทายาท หรือยังไม่สมควรตายอีกหรือ?”
“เราตั้งใจช่วยเหลือเกษตรกรและปฏิบัติตามกฎบรรพชนอย่างสุดกำลัง ทั้งยังปรารถนาจากใจจริงที่จะชักจูงชาวนาให้ขยันเพาะปลูก ฟื้นฟูการเกษตร แต่พวกเขากลับเห็นเราเป็นเด็กสามขวบ แล้วหลอกลวงตามอำเภอใจ! คิดจริงหรือว่ารัชทายาทในวังลึกผู้ไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกภายนอกจะถูกหลอกได้ตามใจ?”
“อาจารย์ให้คนมารายงานเรื่องนี้ตามความจริงแก่เรา หรือว่าต้องการให้เราให้อภัยคนถ่อยฉ้อฉลเช่นนี้?”
ยามนี้ไจ่คุนละทิ้งความสุขุมและอดกลั้นขององค์รัชทายาทไปจนสิ้น เพลิงโทสะที่อัดแน่นในอกปะทุออกมาทั้งหมด
ฉินฮ่าวหรานยืนนิ่ง มององค์รัชทายาทที่กำลังเดือดดาลอย่างสงบ ไม่เอ่ยห้ามปรามและไม่ขัดขวาง
องค์รัชทายาทวัยเยาว์อยู่ในตำแหน่งสูงศักดิ์ ตั้งแต่เด็กก็มีชีวิตสุขสบายราบรื่น ไม่เคยประสบกับการหลอกลวงตลบตะแลงหรือความชั่วร้ายในจิตใจคน ความเข้าใจเรื่องดีชั่วและถูกผิดในใจจึงบริสุทธิ์เกินไป
ยามนี้โทสะเข้าครอบงำ หากฝืนเกลี้ยกล่อมกดข่ม มีแต่จะทำให้เขาอัดอั้นและซ่อนความดุร้ายไว้ในใจ วันหน้าปกครองบ้านเมืองอาจเข้มงวดเกินควรและเอาแต่ใจตนเอง
มีเพียงปล่อยให้เขาระบายความคับแค้นในอกจนหมดสิ้น ปลดปล่อยโทสะออกมาให้เต็มที่ รอจนจิตใจสงบและสติกลับคืน จึงจะเข้าใจวิถีแห่งผู้ปกครองอย่างแท้จริง ทั้งการผ่อนปรนควบคู่กับความเข้มงวด การใช้พระคุณควบคู่กับอำนาจ และการพิจารณาคดีอย่างรอบคอบ