ร้านค้ากว่า 800 ห้องกับเรือนพักอาศัยราว 300 หลังสร้างเสร็จสมบูรณ์ทั้งหมด
ระบบระบายน้ำสร้างตามแบบแปลน ไล่ระดับจากคลองสายหลัก คลองสาขา ไปจนถึงร่องระบายน้ำใต้ดินที่เชื่อมเข้าบ้าน แยกน้ำฝนกับน้ำเสียออกจากกัน ต่อให้ฝนตกหนักเพียงใดก็ไม่ต้องหวั่นว่าจะเกิดน้ำขัง
วันงานแล้วเสร็จ ฉินฮ่าวหรานให้คนไปซื้อหมูสิบตัวกับแพะยี่สิบตัว ตั้งหม้อใหญ่ที่ไซต์ก่อสร้าง ตุ๋นเนื้อเคี่ยวซุปเลี้ยงเหล่าช่างฝีมือ
คนกว่าหนึ่งพันสี่ร้อยคนนั่งล้อมวงอยู่ในสถานที่ก่อสร้าง ต่างถือชาม กินเนื้อคำโต ซดน้ำแกงอึกใหญ่
จ้าวต้ามู่ถือสุราหนึ่งชามเดินมาหาฉินฮ่าวหราน “ใต้เท้าฉิน ข้าน้อยทำงานในสำนักก่อสร้างมาครึ่งค่อนชีวิต เพิ่งเคยเห็นทางการไม่ค้างค่าแรงเป็นครั้งแรก และเพิ่งเคยเห็นขุนนางนั่งกินข้าวร่วมโต๊ะกับช่างเป็นครั้งแรก ข้าน้อยขอดื่มคารวะท่านหนึ่งชาม”
ฉินฮ่าวหรานลุกขึ้น ยกชามสุราขึ้นชนกับจ้าวต้ามู่ ก่อนจะดื่มรวดเดียวจนหมด
เขากวาดตามองไปรอบด้าน สายตาผ่านใบหน้าคล้ำแดด หยาบกร้าน และเปี่ยมริ้วรอยลมฝนของผู้คนทีละคน จากนั้นยกชามขึ้นแล้วกล่าวเสียงดัง “ทุกท่านเหน็ดเหนื่อยแล้ว”
คนกว่าหนึ่งพันสี่ร้อยคนตะโกนพร้อมกัน “ไม่เหน็ดเหนื่อย!” เสียงกึกก้องไปทั่วสถานที่ก่อสร้าง สะเทือนจนฝุ่นดินบนกำแพงเมืองร่วงกราว
ฉินฮ่าวหรานวางชามลง ล้วงกระดาษแผ่นหนึ่งจากแขนเสื้อแล้วยื่นให้หวังจิ้ง “พี่หวังจิ้ง ค่าแรงเดือนนี้เพิ่มเป็นสองเท่า”
หวังจิ้งรับกระดาษไปอ่าน ก่อนพยักหน้า เมื่อข่าวแพร่ออกไป เหล่าช่างฝีมือต่างโห่ร้องยินดี
ส่วนจางอวี้ซู ซึ่งอยู่ไกลถึงหยางโจวและดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง ก็เริ่มตั้งหลักในหยางโจวได้มั่นคงแล้วเช่นกัน
นับแต่เดินทางมารับตำแหน่งที่หยางโจว เขาก็ตระหนักดีว่าปัญหาเรื้อรังในการจัดการเกลือแห่งสองหวยหยั่งรากลึกเพียงใด
พ่อค้าเกลือในท้องถิ่นหยั่งรากโยงใยซับซ้อน ทั้งยังมั่งคั่งมีอำนาจล้นฟ้า ลอบเกาะเกี่ยวขุนนางผู้มีอำนาจในราชสำนัก สานสัมพันธ์ทั้งเบื้องบนเบื้องล่าง คอยคุ้มครองซึ่งกันและกัน พัวพันกว้างขวาง มิอาจสั่นคลอนได้ในชั่วข้ามคืน