มีเพียงเร่งฟื้นฟูกิจการให้กลับมาคึกคัก ดึงดูดพ่อค้าเข้ามาจับจองพื้นที่ จึงจะรวบรวมเงินทองได้รวดเร็วที่สุดและทำให้แหล่งรายได้มั่นคง
เขากำหนดแผนการในทันที พร้อมปล่อยข่าวรับผู้เช่าล่วงหน้า และสั่งให้หวังจิ้งไปที่ร้านนายหน้าสักเที่ยว ให้ติดประกาศรับผู้เช่าทั่วบริเวณอันคึกคักรุ่งเรืองที่สุดในเมืองหลวง เช่น ประตูฉงเหวิน ประตูเจิ้งหยาง และปากทางเติงซื่อ
ร้านค้าริมถนนในย่านตลาดแห่งใหม่ทางเมืองเหนือซึ่งอยู่ใต้สังกัดสำนักจ้านสื่อ เปิดให้เช่าอย่างเป็นทางการ ถนนและตรอกซอยถูกแบ่งสัดส่วนเป็นระเบียบ ร้านค้าจัดแยกตามประเภท กิจการที่เปิดได้มีตั้งแต่ร้านข้าวสาร ร้านผ้าไหม ร้านขายน้ำมัน เกลือ และของจิปาถะ โรงรับจำนำ ไปจนถึงหอสุราและโรงน้ำชา
ร้านค้าแต่ละห้องวางเงินประกันค่าเช่าตั้งแต่ยี่สิบถึงห้าสิบตำลึง ค่าเช่ารายเดือนสองถึงห้าตำลึง ผู้ใดมุ่งมั่นประกอบการและประสงค์เช่าพื้นที่ สามารถไปยังสำนักจ้านสื่อด้วยตนเองเพื่อหารือและทำสัญญาได้
ทันทีที่ประกาศถูกติดลง ในวันนั้นก็มีพ่อค้าที่สัญจรไปมาหลายคนหยุดสอบถาม ผู้คนที่มาสอบถามรายละเอียดต่างทยอยกันมาไม่ขาดสาย
ผ่านไปเพียงครึ่งเดือน ร้านค้าริมถนนอันทำเลดีในตลาดแห่งใหม่กว่าร้อยห้อง ก็ถูกเช่าไปแล้วกว่าครึ่ง
พ่อค้าจิ้นที่ขึ้นชื่อเรื่องสายตาเฉียบแหลมเป็นกลุ่มแรกที่มาถึงเพื่อเลือกและตกลงเช่าร้าน
ในบรรดาพวกเขา มีพ่อค้าเกลือแซ่หวังผู้ทำการค้าเกลือและเหล็กในเมืองหลวงมานานกว่ายี่สิบปี เพียงมองปราดเดียวก็เห็นว่าพื้นที่ด้านในประตูเต๋อเซิ่งแห่งนี้ซ่อนศักยภาพอันยิ่งใหญ่ ทั้งยังรู้ว่าทำเลนี้มีเส้นทางสายหลักของเมืองชั้นในหนุนหลัง ภายหน้าต้องเจริญรุ่งเรืองเป็นแน่ เขาจึงตกลงเช่าร้านที่อยู่ติดกันสามห้องในคราวเดียว จ่ายเงินประกันหนึ่งร้อยห้าสิบตำลึงครบถ้วน ณ ที่นั้น และตกลงค่าเช่ารายเดือนสิบห้าตำลึง
