ถ้อยคำจริงใจเหล่านี้เมื่อได้ยินเข้า เนี่ยเป้าก็รู้สึกยินดีอยู่ในใจ ลอบทอดถอนใจว่า ขุนนางหนุ่มผู้ดำรงตำแหน่งสูงส่งเช่นนี้มิได้หลงใหลในอำนาจและความหรูหราฟุ้งเฟ้อ ยังคงห่วงใยราษฎรทั่วหล้าและยึดมั่นในปณิธานเดิม
ฉินฮ่าวหรานหยุดนิ่งเล็กน้อย ก่อนค่อย ๆ เอ่ยถึงแผนการระยะยาวที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าในใจว่า “แผนการที่ศิษย์วางไว้ครานี้ มิใช่เพียงสร้างเรือนพักอาศัยและส่งเสริมย่านการค้าอย่างผิวเผิน ศิษย์กำหนดแผนพัฒนาในระยะยาวยี่สิบปีไว้แล้ว จะแบ่งเมืองเหนือออกเป็นเขตต่าง ๆ อย่างเป็นระเบียบ มีทั้งย่านตลาดและตรอกซอกซอยที่ครึกครื้นไปด้วยผู้คน อีกทั้งยังมีเรือนพักอาศัยแบบลานร่วมที่เหมาะแก่การอยู่อาศัยและตั้งหลักแหล่ง ให้การค้ากับที่พักอาศัยเกื้อหนุนกัน เพื่อความมั่นคงและสะดวกแก่ราษฎร
“งานก่อสร้างครั้งนี้ใหญ่โต ค่าใช้จ่ายก็สูงลิ่ว หากอาศัยเพียงเงินหลวงจากสำนักพระคลัง ย่อมยากจะรับภาระได้ทั่วถึง ศิษย์คิดการไว้แต่แรก ตั้งใจเชิญตระกูลขุนนางผู้มีความดีความชอบและพ่อค้าคหบดีในท้องถิ่นเข้าร่วมลงหุ้นช่วยเหลือ อาศัยเงินทุนส่วนเกินจากเอกชนมาสร้างสิ่งปลูกสร้างและพัฒนาพื้นที่ ฟื้นฟูความเป็นอยู่และการค้าขายในเขตเมืองหลวง ใช้ความรุ่งเรืองของตลาดหล่อเลี้ยงชีวิตราษฎร ให้ประชาชนจากทั่วสารทิศค่อย ๆ มั่งคั่งขึ้นทีละน้อย เสริมสร้างรากฐานของบ้านเมืองอย่างเป็นลำดับ
“ภายหน้าเมื่อย่านตรอกซอกซอยในเมืองเหนือสร้างเสร็จทั้งหมดแล้ว เหล่าราษฎรเร่ร่อนที่เคยเตร็ดเตร่ตามตลาด ก่อเรื่องสร้างความวุ่นวาย รวมถึงอันธพาลในย่านการค้า ก็จะสามารถอาศัยแรงงานของตนเก็บหอมรอมริบเงินทองได้
“เมื่อพวกเขาพอมีเงินเก็บ ศิษย์ก็จะเป็นคนไกล่เกลี่ย นำที่นาดีในเขตชานเมืองซึ่งเหล่าขุนนางผู้สูงศักดิ์และพ่อค้าคหบดีมิได้ใช้ประโยชน์ออกมาแบ่งให้ แลกกับเงินทุนที่ลงหุ้นไว้ แล้วจัดสรรเงินทอง ธัญพืช และที่นาให้เหมาะสมแก่กัน มอบให้แก่ราษฎรที่ตั้งหลักแหล่งมั่นคงแล้วเหล่านี้ทั้งหมด