จักรพรรดิเทียนเฟิ่งเสด็จมาถึงตำหนัก แล้วประทับบนพระที่นั่ง
พระองค์ตรัสว่า “การที่องค์ชายออกจากวังไปเล่าเรียนเป็นเรื่องสำคัญยิ่งต่อรากฐานของแผ่นดิน วันนี้เราเรียกพวกเจ้ามาหารือร่วมกัน ก็เพื่อพิจารณาตำแหน่งข้าราชบริพารในวัง และคัดเลือกอาจารย์ผู้ถวายการสอนอย่างรอบคอบ
เรามีพระประสงค์ให้สวีฉี่ เสนาบดีแห่งคณะเสนาบดี เป็นผู้ควบคุมดูแลการบรรยายพระคัมภีร์ประจำราชสำนัก เสนอชื่ออาจารย์ผู้ถวายการสอน ตรวจทานตำราเรียน และดำรงตำแหน่งผู้กำกับดูแลการบรรยายพระคัมภีร์ประจำราชสำนัก”
สวีฉี่ก้าวออกจากแถว ค้อมกายโขกศีรษะ “กระหม่อม สวีฉี่ ขอบพระทัยในพระกรุณาพ่ะย่ะค่ะ”
“การถวายการสอนคัมภีร์และประวัติศาสตร์จำต้องใช้อาจารย์ 4 คน จ้านสื่อหลี่ชุนฟาง รองจ้านสื่อกัวผู่ เจ้าหน้าที่ฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวาแห่งสำนักชุนฟาง รวมถึงฉินฮ่าวหราน ผู้ช่วยบรรยายแห่งสำนักฮั่นหลิน ให้เข้าปฏิบัติหน้าที่พร้อมกัน”
ฉินฮ่าวหรานก้าวออกมา ค้อมกายโขกศีรษะ “กระหม่อมฉินฮ่าวหราน ขอบพระทัยในพระกรุณาพ่ะย่ะค่ะ”
“ยามฉินชิงถวายการบรรยายเป็นปกติ มักอธิบายได้กระจ่างแจ่มชัด เราชื่นชมยิ่ง องค์ชายทั้งสองเพิ่งเริ่มเล่าเรียน ขอให้เจ้าทุ่มเทอบรมสั่งสอน อย่าให้เราผิดหวัง”
ฉินฮ่าวหรานโขกศีรษะอีกครั้ง “กระหม่อมจะทุ่มเทอบรมสั่งสอนอย่างสุดกำลัง ไม่ให้เสียพระราชประสงค์พ่ะย่ะค่ะ”
จักรพรรดิเทียนเฟิ่งพยักหน้า แล้วทรงประกาศรายนามข้าราชบริพารในวังคนอื่นต่อไป ผู้ถวายการสอนอักษรศาสตร์ ประวัติศาสตร์ และศิลปะมี 3 คน ผู้ถวายการสอนด้านการทหารและขี่ม้ายิงธนูมี 2 คน ผู้ถวายการสอนมารยาทและจารีตมี 2 คน เมื่อรวมผู้กำกับดูแลการบรรยายพระคัมภีร์ประจำราชสำนักกับอาจารย์หลักด้านคัมภีร์และประวัติศาสตร์แล้ว ทั้งหมดมี 12 คน
เมื่อประกาศเสร็จสิ้น จักรพรรดิเทียนเฟิ่งตรัสอีกว่า “เมื่อองค์ชายออกจากวังไปเล่าเรียน ให้ปฏิบัติตามระเบียบการสอนที่บรรพชนวางไว้ ทุกวันตื่นยามอิ๋น (03:00 น.) เริ่มเรียนยามเหม่า (05:00 น.) เลิกเรียนยามอู่ (11:00-13:00 น. รับมื้อกลางวันและพักผ่อน) ยามเว่ย (13:00 น.) ฝึกขี่ม้ายิงธนู และเลิกยามเซิน (16:00 น.) ปฏิบัติเช่นนี้ทั้งฤดูหนาวและฤดูร้อน ไม่เว้นแม้ยามลมฝน”