ฉินฮ่าวหรานซึ่งเป็นเจ้าตัวออกปากแล้ว อีกทั้งความกระตือรือร้นของฉินเต๋อชางก็ยากจะปฏิเสธ หัวหน้าหวังจึงหันกลับไปมองเหล่าผู้คุ้มกันใต้บังคับบัญชา พวกเขาเดินทางคุ้มกันสินค้ากันอย่างตรากตรำ ยากนักจะพบเจ้าภาพที่ต้อนรับอย่างอบอุ่นเช่นนี้ จึงไม่ยืนกรานอีกต่อไป เขาประสานมือกล่าวว่า
“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ขอน้อมรับด้วยความเคารพ ขอบคุณหัวหน้าหมู่บ้าน ขอบคุณคุณชายฉินที่เมตตา!”
“ดี! มาเถิด เชิญแขกผู้มีเกียรติเข้าหมู่บ้าน!” ฉินเต๋อชางออกคำสั่ง เหล่าคนในตระกูลยิ่งกระตือรือร้น บ้างช่วยจูงม้าและขนของลงจากรถ บ้างนำทางเหล่าผู้คุ้มกันเข้าไปในหมู่บ้าน
หัวหน้าหวังและเหล่าผู้คุ้มกันใต้บังคับบัญชาซึ่งมีประสบการณ์กว้างขวางต่างคาดไม่ถึงว่า ความอบอุ่นของหมู่บ้านหลิวถังจะเกินกว่าที่พวกเขาจินตนาการไว้มาก
ครั้นเห็นอาหารที่ยกขึ้นโต๊ะ แม้แต่เหล่าผู้คุ้มกันซึ่งเดินทางเหนือจรดใต้และอวดอ้างว่าพบเห็นโลกมามาก ยังอดตะลึงไม่ได้!
ตรงกลางโต๊ะมีเป็ดย่างจานใหญ่ หนังเป็นสีแดงมันวาว ส่งกลิ่นหอมยั่วใจ! ด้านข้างยังมีเป็ดตุ๋นน้ำแกงเข้มข้นเต็มอ่างดินเผา!
นอกจากนี้ยังมีปลาตุ๋นสีขาวนวลเต็มอ่างใหญ่ เนื้อเต้าหู้อ่อนนุ่มสีขาวและต้นหอมเขียวสดลอยอยู่ในน้ำแกง! นอกเหนือจากนั้นยังมีผัดผักตามฤดูกาลอีกหลายอย่าง แม้วัตถุดิบจะธรรมดา แต่น้ำมันกลับมากพอควร ข้าวกล้องใส่ถังไม้ ตักกินได้ไม่อั้น! กระทั่งยังมีสุราข้าวที่คนในหมู่บ้านหมักเองด้วย!
ทั้งการจัดเลี้ยงและอาหารเหล่านี้ ต่อให้เป็นเทศกาลของสำนักคุ้มกันพวกเขาเอง ก็ใช่ว่าจะอุดมสมบูรณ์ถึงเพียงนี้ โดยเฉพาะเป็ดย่างกับเป็ดตุ๋น กลิ่นหอมชวนให้น้ำลายสอ สำหรับชนบทเช่นนี้ นับเป็นอาหารจานพิเศษที่หาได้ยากยิ่ง กระทั่งช่วงตรุษจีนก็ยังไม่แน่ว่าจะได้กิน!