แม่ฉินเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่ต่อหน้า พอหันมาก็ด่าทันทีว่า “ยังอยากใช้ชีวิตอยู่ไหม? ถ้าไม่แต่งงาน แล้วเด็กในท้องจะทำยังไง? ถ้าไม่เอาเด็กออก ใครจะยอมรับเป็นพ่อแทน?”
ตำรวจเอ่ยขึ้นว่า
“พูดกันตามตรงนะ ข้อแรก ไม่มีใครบังคับให้เธอไปทำแท้งได้ จะตั้งครรภ์หรือไม่ เธอเป็นคนตัดสินใจเอง ใครกล้าบังคับก็ผิดกฎหมาย
ข้อสอง ต่อให้ลูกไม่เชื่อฟัง ก็ขังไว้ในบ้านไม่ให้ออกไปไหนไม่ได้ แม้แต่พ่อแม่แท้ ๆ ก็ทำไม่ได้ ถ้าขังไว้นานก็เข้าข่ายกักขังหน่วงเหนี่ยวโดยมิชอบ ถ้ายังทำแบบนี้ต่อ เราจัดการพวกคุณได้”
จากนั้นตำรวจก็หันไปพูดกับฉินเยวี่ยเป่า
“ถ้าพวกเขาบังคับให้เธอทำแท้งหรือขังเธอไว้อีก โทร 110 ได้เลย”
ตำรวจเปิดสมุดบันทึกแล้วถามว่า “หนี้ 150,000 หยวนที่เจ้าหนี้ข้างนอกพูดถึงมาจากไหน?”
แม่ฉินอ้ำอึ้ง ส่วนพ่อฉินโยนความรับผิดชอบให้คนรู้จักหลายคนที่โต๊ะพนัน
เดิมทีฉินลี่ลี่ไม่อยากยืนอยู่คนละฝั่งกับพ่อแม่ แต่ถ้าตอนนี้ไม่ช่วยน้องสาว เกรงว่าชีวิตของเธอในภายหน้าก็คงลำบากไปด้วย
“หนี้ก้อนนี้เป็นเงินก้อนใหญ่ที่สามีภรรยาตระกูลฉินติดจากการเล่นไพ่นกกระจอกข้างนอก พวกเขาอยากให้น้องสาวฉันแต่งกับเจ้าหนี้เพื่อใช้หนี้”
แม่ฉินปรี่เข้าไปตบฉินลี่ลี่ “เลี้ยงพวกแกมาอย่างดีแท้ ๆ ยังกล้ากัดฉันกลับอีก! เลี้ยงไม่เชื่องจริง ๆ นังเนรคุณ!”
ตำรวจเข้ามาจับแม่ฉินไว้ “เราจะตรวจสอบหลักฐานก่อน กลับไปกับเราเพื่อให้ปากคำ”
ห้องไกล่เกลี่ยในสถานีตำรวจสว่างจ้าจนแสบตา
พ่อฉินกับแม่ฉินนั่งอยู่ด้านหนึ่ง ส่วนเจ้าหนี้หลายคนนั่งอยู่อีกด้าน