ท่าทีอันกร้าวแกร่งนี้ทำให้ชาวบ้านทุกคนตะลึงจนตาค้าง
เฉินฮวนโปรยธนบัตรต้า tuanเจี๋ย 50 ใบออกไป ราวกับเทพธิดาโปรยดอกไม้
ในปี 1976 เงินหนึ่งหรือสองหยวนก็นับเป็นธนบัตรใบใหญ่แล้ว
ธนบัตรต้า tuanเจี๋ยใบละ 10 หยวนแทบไม่เคยพบเห็น
แต่เฉินฮวนกลับหยิบออกมาได้ แถมยังเป็นธนบัตรใหม่เอี่ยม
ธนบัตร 50 ใบถูกโปรยออกไปพร้อมกัน ลอยว่อนอยู่กลางอากาศ
เงินจำนวนนี้เท่ากับเงินเก็บทั้งหมดที่คนคนหนึ่งต้องทำงานหนักตลอดทั้งปีถึงจะหาได้ หรืออาจมากกว่านั้นด้วยซ้ำ
ภาพตรงหน้าสร้างแรงกระแทกอย่างมหาศาล จนชาวบ้านทุกคนถูกสะกดให้ชะงักงัน
แม้แต่พ่อแม่ของเฉินฮวน พี่สะใภ้ และพี่ชายก็ยังยืนอึ้งอยู่กับที่
เวลานี้เฉินอวี๋เห็นพี่รองที่ปกติไม่เอาไหนที่สุดปรากฏตัว แถมเปิดฉากด้วยการโยนเงินออกมามากมาย เดิมทีเธอสิ้นหวังไปแล้ว น้ำตาจึงทะลักออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่ ก่อนจะร้องไห้โฮแล้วพุ่งเข้าหาเฉินฮวนราวกับนกน้อยหวนคืนรัง
เฉินฮวนโอบน้องสาวไว้ มืออีกข้างถือพลั่วกลับหัว เขาปลอบเธอไปพลาง มองคนที่ถูกขวางอยู่ในลานบ้านด้วยรอยยิ้มเย็นชาไปพลาง
เขาพูดช้า ๆ ว่า
“ฉันอยู่ในหมู่บ้านเรียบร้อยมานานเกินไปหรือเปล่า”
“พวกแกลืมกันหมดแล้วเหรอว่าฉันเป็นใคร”
ชาติก่อน ฝีมือรักษาโรคของเฉินฮวนธรรมดา แถมยังเอาแต่เที่ยวเล่นจนเสียเวลาไปเกือบครึ่งชีวิต
ถ้าไม่ใช่เพราะกลัวถูกตราหน้าว่าเป็นพวกเดินตามเส้นทางทุนนิยม ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ไม่มีวันทำเรื่องส่งซูวันชิงให้คนอื่นแน่
ชาตินี้ได้กลับมาเกิดใหม่ เขาตั้งใจจะใช้ชีวิตเงียบ ๆ วางแผนล่าสัตว์ให้ดี กตัญญูต่อพ่อแม่ และชดเชยสิ่งที่ค้างคาจากชาติก่อน