เมื่อได้ฟังสิ่งที่หม่าเหลียงกล่าว จูเปียวก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ความกังวลของหม่าเหลียงใช่ว่าจะไร้เหตุผล
ระบบธนบัตรเป็นสิ่งที่เสด็จพ่อทรงสร้างขึ้น และพระองค์ก็ทรงภาคภูมิใจในสิ่งนี้มาโดยตลอด
ก่อนที่หม่าเหลียงจะเอ่ยเรื่องนี้ ตัวเขาเองก็มิใช่หรือที่ชื่นชมระบบธนบัตรซึ่งเสด็จพ่อทรงสร้างขึ้น
บัดนี้หม่าเหลียงชี้ให้เห็นข้อเสียของธนบัตร นั่นก็เท่ากับปฏิเสธระบบธนบัตรที่เสด็จพ่อทรงสร้าง และกล่าวว่าพระองค์ทรงทำผิดพลาด
จากความเข้าใจที่เขามีต่อเสด็จพ่อ การชี้ว่าพระองค์ทำผิดนั้นไม่เป็นไร แต่ต้องมีวิธีแก้ปัญหาด้วย
หากเพียงชี้ปัญหาแต่ไม่มีทางแก้ เสด็จพ่ออาจลงโทษหม่าเหลียงจริง ๆ
ทว่าเมื่อเสด็จแม่ประทับอยู่ข้าง ๆ ด้วยความที่ทรงปกป้องหม่าเหลียง เสด็จพ่อก็ไม่กล้าทำอะไรเขาแน่
จูเปียวจึงพยักหน้า แล้วไปยังตำหนักคุนหนิงพร้อมกับหม่าเหลียง เพื่อเชิญฮองเฮาหม่าออกมาจากตำหนักใหญ่ ขณะนั้นนางกำลังสอนจูสยงอิงเขียนอักษร
เมื่อฮองเฮาหม่าได้ยินว่าหม่าเหลียงมีเรื่องต้องกราบทูลพระสวามี ทั้งยังกังวลว่าเรื่องที่กราบทูลอาจทำให้พระสวามีทรงกริ้ว
นางมิได้พูดจาไร้สาระให้มากความ เพียงออกไปยังตำหนักอู่หยิงพร้อมกับจูเปียวและหม่าเหลียง เห็นได้ชัดว่านางใส่ใจเรื่องของน้องชายคนนี้ยิ่งนัก........
เพิ่งเข้าใกล้ตำหนักอู่หยิง หม่าเหลียงก็ได้ยินเสียงจูหยวนจางกำลังด่าทออยู่ด้านใน
ที่แท้
เพื่อสุขภาพของจูเปียว หลายวันมานี้จูหยวนจางจึงเป็นผู้ตรวจฎีกาส่วนใหญ่ด้วยพระองค์เอง