หยางลี่ฮวากอบเงินสองหยวนที่หามาได้ไว้ในมือ นิ้วลูบกำไลหยกเนื้อเนียนนุ่มในกระเป๋าเสื้ออย่างไม่ตั้งใจ จะว่าไปจูหยวนหยวนคนนี้ใจกว้างจริง ๆ อุตส่าห์เอาเงินมาส่งให้ถึงที่
เดินกลับมาได้ไม่ถึงครึ่งทาง มือที่ลูบกำไลหยกในกระเป๋าเสื้อของหยางลี่ฮวาก็ยังคงถูไปมาไม่หยุด พอเดินผ่านห้องน้ำสาธารณะ ฝีเท้าของเธอก็ชะงักเล็กน้อย
ไม่ได้การแล้ว จะปล่อยกำไลหยกวงนี้ไว้แบบนี้คงไม่เหมาะ ที่บ้านยังมีนางเอกอีกคน ใครจะรู้ว่าเธอจะรู้สึกอะไรกับกำไลหยกวงนี้หรือเปล่า
เธอล้วงมือไว้ในกระเป๋าเสื้อ แล้วเลี้ยวเข้าไปในห้องน้ำสาธารณะโดยไม่ลังเล เวลานี้ไม่มีใครอยู่ข้างในเลยสักคน กลิ่นอุจจาระอบอวลไปทั่วอากาศ
หยางลี่ฮวาเดินไปยังห้องส้วมด้านในสุด ก่อนจะหยิบกำไลหยกที่ลูบคลำอยู่ในมือมาครู่ใหญ่จากกระเป๋าเสื้อ
เธอทำตามพล็อตนิยายที่เห็นมานับไม่ถ้วน และคำใบ้เลือนรางจากนิยายเรื่อง 《สาวงามนักปรุงอาหารแห่งยุคเจ็ดศูนย์》 ที่ยังติดอยู่ในหัว กัดปลายนิ้วตัวเองแล้วหยดเลือด 3 หยดลงบนผิวกำไลหยกอย่างระมัดระวัง
หยดเลือดไหลตามผิวกำไลหยกที่เรียบลื่นลงไป ไม่ได้เกิดภาพกำไลหยกดูดซับเลือดอย่างที่เห็นในนิยายเลย
หรือว่าเลือดยังไม่พอ?
เธอกัดฟันแล้วหยดเลือดลงบนกำไลหยกเพิ่มอีกหลายหยด แต่กำไลหยกก็ยังไม่ตอบสนอง ยังคงนอนนิ่งอยู่บนฝ่ามือของเธอ ไม่ต่างจากกำไลหยกทั่วไป
ราวกับกำลังหัวเราะเยาะหยางลี่ฮวาอย่างเงียบงัน วายร้ายตัวประกอบอย่างเธอยังคิดจะครอบครองของวิเศษของตัวเอกอีก ช่างไม่รู้จักประมาณตัว!