อกของจ้าวพ่านไหลกระเพื่อมแรง เธอมองสีหน้าที่ดูได้ใจเล็กน้อยของหยางลี่ฮวา เมื่อนึกถึงผลงานไร้ที่ติของอีกฝ่ายตลอดเดือนที่ผ่านมา ความอึดอัดก็อัดแน่นอยู่ในอก จนเธอพูดไม่ออกไปชั่วขณะ
ฮึ! ยัยเด็กนี่ คอยดูกันไปเถอะ จ้าวพ่านไหลถลึงตามองหยางลี่ฮวาอย่างเคืองแค้น ก่อนหิ้วกระบอกเคลือบในมือแล้วหมุนตัวเดินจากไป
ช่างฝีมือรุ่นเก๋าหลายคนในโรงปั่นด้ายต่างมองหน้ากัน พอหันกลับมามองหยางลี่ฮวา แววตาก็เปลี่ยนไปไม่น้อย หญิงสาวคนนี้ดูบอบบาง แถมยังเรียบร้อย แต่เนื้อแท้กลับใจแข็ง หัวไวไม่น้อย ไม่ใช่ลูกพลับนิ่มที่ใครจะบีบก็ได้จริง ๆ
หลี่หงอิงเดินเข้ามาหาอย่างตื่นเต้น แล้วกระซิบว่า “ลี่ฮวา เธอกล้าหาญจริง ๆ พูดได้ดีมาก คราวหน้าดูสิว่าเจ้าหล่อนจะคิดก่อนพูดบ้างไหม”
หยางลี่ฮวาเพียงเม้มปาก ก่อนยิ้มบาง ๆ เธอไม่ได้แค่พูดเอาชนะ แต่ต้องการแสดงจุดยืนให้ชัด เธอทนลำบากได้ อดกลั้นได้ แต่ถ้าคนอื่นใส่ร้ายและจงใจกดขี่เธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอจะนิ่งเฉยไม่ได้เด็ดขาด
หากทำเช่นนั้น ผลที่ตามมาก็คือคนอื่นจะรังแกและกดขี่เธออย่างไร้ขีดจำกัด การโต้กลับอย่างเหมาะสมเป็นวิธีจำเป็นในการรักษาขอบเขตและศักดิ์ศรีของตัวเอง
เห็นไหม เธอบอกแล้วว่าการโต้กลับอย่างเหมาะสมได้ผล
ดูสิ วันนี้จ้าวพ่านไหลก็สงบปากลงไปไม่น้อย แม้จะยังมอบหมายงานให้เธอแบบ “เอาใจใส่” เหมือนเดิม แต่อย่างน้อยคำพูดก็สะอาดหูขึ้นมาก คำพูดเหน็บแนมกระทบกระเทียบก็ลดลงเยอะ แถมยังไม่กล้าแสดงท่าทีเช่นนั้นต่อหน้าเธออีก