เส้นสายที่ขึงตึงอยู่ในใจเสิ่นซวี่ไป๋ ในที่สุดก็ถูกดีดจนสั่นไหว
น่าเสียดายที่ตอนนี้บาดแผลที่ขาของเขายังไม่หายดี
ไม่เช่นนั้น เขาจะต้องชดเชยคืนเข้าหออันงดงามสมฐานะให้นาง ทำให้นางได้เป็นหญิงของเขาอย่างถูกต้อง และให้กำเนิดลูกหลานแก่เขา
แต่ตอนนี้ยังทำไม่ได้
ถึงอย่างไรนางก็เป็นพระชายารัชทายาท เป็นภรรยาเอกของเขา
เขาจะร่วมหลับนอนกับนางในเวลาเช่นนี้ไม่ได้ นั่นเท่ากับหยามเกียรตินาง เขาต้องไว้หน้านาง มอบเกียรติที่นางควรได้รับให้แก่นาง
ต่อให้วันหน้าเขาขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิ เขาก็จะไม่ปลดนางจากตำแหน่งพระชายารัชทายาท
เสิ่นซวี่ไป๋แอบสาบานในใจว่า สตรีอย่างมู่หรงหว่านต่างหากที่เหมาะจะเป็นฮองเฮาที่สุด
ส่วนสตรีคนอื่น ๆ ในใจเสิ่นซวี่ไป๋เต็มไปด้วยความเบื่อหน่ายแล้ว
โดยเฉพาะโจวจิ่นเซ่อ หากนางไม่วิ่งไปฟ้อง เรื่องจะบานปลายมาถึงขั้นนี้ได้อย่างไร?
ยังมีซูหรวนหรวนอีกคน
ความรู้สึกหวั่นไหวอันบริสุทธิ์ที่เสิ่นซวี่ไป๋เคยมีต่อนาง บัดนี้ก็ไม่เหลือแล้ว
แม้ในใจจะยังรู้สึกผิดอยู่บ้าง แต่ไทเฮาตรัสแล้วว่าเขาต้องมีลูกให้มาก เพื่อสืบทอดทายาท
ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่อาจเอาใจสตรีเหล่านั้นเพียงคนเดียวได้อีก
วันเวลาหลังจากนั้น เสิ่นซวี่ไป๋ตั้งใจพักรักษาบาดแผลไปพร้อมกับเริ่มเรียกอนุคนอื่นเข้าปรนนิบัติ
หลังเกิดเรื่องนั้น ไทเฮาก็ส่งหญิงงามหลายคนมายังตำหนักบูรพาอีก
บัดนี้เรือนหลังของตำหนักบูรพาครึกครื้นเป็นอย่างยิ่ง
แต่ละคนต่างพากันเพ่งเล็งซูหรวนหรวนโดยไม่ได้นัดหมาย
ใครใช้ให้นางเป็นคนโปรดในดวงใจของรัชทายาทเล่า?