เช้าวันถัดมา เวลา 8 โมง
ฮวาหลีเพิ่งตื่น ไข่มุกโชคชะตาก็ตื่นเต้นจนรีบบอกเธอว่า “ฮวาหลี! กระทู้สองกระทู้บนอินเทอร์เน็ตหายไปหมดแล้ว! กลุ่มบริษัทเซี่ยออกแถลงการณ์เมื่อคืนตอนดึก บอกว่าจะฟ้องทุกคนที่ปล่อยข่าวลือ! คอมเมนต์ก็ถูกปิดหมดแล้วด้วย!”
ฮวาหลีเปิดโต้วเล่อกับเว็บบอร์ดเกม
เป็นอย่างที่คิด กระทู้แฉที่โพสต์เมื่อคืนหายไปจนเกลี้ยงแล้ว
สิ่งที่มาแทนคือโพสต์แชร์ต่อกับการพูดคุยที่ถาโถมเข้ามาราวกับคลื่น
แถลงการณ์ทางกฎหมายของกลุ่มบริษัทเซี่ยติดอันดับหนึ่งในคำค้นยอดนิยม ถ้อยคำเข้มงวดและไม่ไว้หน้าใคร สิ่งที่ทำให้ชาวเน็ตฮือฮาคือชื่อผู้ลงนามท้ายแถลงการณ์ “กลุ่มบริษัทเซี่ย”
“เชี่ย! X เป็นคนของกลุ่มบริษัทเซี่ยเหรอ?!”
“กลุ่มบริษัทเซี่ย...ตระกูลเซี่ยนั่นน่ะนะ? ตระกูลที่มีทรัพย์สินเป็นแสนล้านนั่นเหรอ?!”
“หรือว่า X จะเป็นทายาทกลุ่มบริษัทเซี่ย??? คุณชายใหญ่เหรอ???”
“มิน่าถึงทุ่มเงินหลายสิบล้านให้สตรีมเมอร์สาวได้ง่าย ๆ ที่แท้ก็เป็นคนตระกูลมหาเศรษฐีตัวจริง!”
“เสี่ยวหลีจะได้แต่งเข้าตระกูลมหาเศรษฐีแล้วสินะ! มีเจ้าของหัวใจแล้ว!”
“คนที่ปล่อยข่าวเมื่อคืนไปไหนแล้วล่ะ? โดนตบหน้าหงายแล้วใช่ไหม? เสี่ยวหลีมีคุณชายใหญ่จากตระกูลมหาเศรษฐีคอยปกป้อง ยังกล้าปล่อยข่าวลืออีกเหรอ?”
“กระทู้ถูกลบ คนก็โดนฟ้องแล้ว ขำจะตาย ยกหินทุ่มใส่เท้าตัวเองแท้ ๆ”
“ได้ยินว่าคนปล่อยข่าวเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยเอ ชื่อหลินเชียนเชียนกับลู่เหยียน ตอนนี้ถูกตำรวจเรียกตัวไปแล้ว!”
ฮวาหลีมองคอมเมนต์เหล่านั้น มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย