ฮวาหลีไล่อ่านความคิดเห็นทีละข้อ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
เป็นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ
ในโลกที่ตัดสินกันด้วยหน้าตา ใบหน้าสวย ๆ เพียงใบเดียวก็ทำให้ทุกคนมองข้ามสิ่งที่เรียกว่า “ข่าวฉาว” ได้
ยิ่งไปกว่านั้น เธอก็ไม่ได้ทำเรื่องชั่วร้ายอะไรเสียหน่อย
ถึงจะกอบโกยเงินไปบ้าง แต่เซี่ยเซียวเต็มใจให้เองนี่นา! ทุกครั้งที่โอนเงินก็เขียนว่า “ให้โดยสมัครใจ” ทั้งนั้น!
ต่อให้เป็นกฎหมายก็เอาผิดเธอไม่ได้
ไข่มุกโชคชะตาพึมพำอยู่ข้างฮวาหลี “ชาวเน็ตยุคนี้เป็นอะไรกันไปหมด ทำไมถึงยอมเป็นหมารับใช้กันขนาดนี้ ไม่มีใครสักคนออกมาประณามเลย”
ฮวาหลีตอบอย่างเกียจคร้าน “ความสวยคือความถูกต้อง เข้าใจไหม?”
อีกด้านหนึ่ง หลินเชียนเชียนกำลังจ้องหน้าจอเขม็ง ใบหน้าซีดเขียว
เธอรีเฟรชหน้าเว็บซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไล่อ่านความคิดเห็นทีละข้อ แต่กลับโกรธจนแทบคลั่ง
เดิมทีเธอคิดว่าหลังจากโพสต์ถูกเผยแพร่ ชาวเน็ตจะเดือดดาลออกมาประณามหนานเป่า ด่าว่าเธอเสแสร้ง กอบโกยเงิน และปลอมวุฒิการศึกษา
เธอถึงกับวางแผนขั้นต่อไปไว้แล้ว รอให้กระแสสังคมลุกลาม จากนั้นค่อยปล่อย “หลักฐาน” เพิ่มเติม ตอกตรึงหนานเป่าไว้กับเสาแห่งความอัปยศให้หมดทางลุกขึ้นมาได้อีก
แต่ความจริงกลับเป็นว่า
ไม่มีใครประณามหนานเป่าสักคน
ทุกคนต่างชมว่าเธอสวย
คำชื่นชมเต็มหน้าจอราวกับฝ่ามือที่ตบฉาด ๆ ลงบนใบหน้าหลินเชียนเชียน
“ข่าวฉาว” ที่เธออุตส่าห์ปรุงแต่งขึ้นมา สุดท้ายกลับกลายเป็นเวทีเพิ่มแฟนคลับให้หนานเป่า
ถึงกับมีคนถามในช่องความคิดเห็นว่า “พี่สาวคนนี้ไลฟ์อยู่แพลตฟอร์มไหน? ฉันจะไปกดติดตาม!”
เล็บของหลินเชียนเชียนจิกลงไปในฝ่ามือ ทิ้งรอยขาวเป็นทาง
ทำไมกัน?
ทำไมหนานเป่าทำเรื่องน่ารังเกียจขนาดนี้แล้ว คนพวกนั้นยังประคบประหงมเธอ? เพียงเพราะหน้าตาดีอย่างนั้นหรือ?
หน้าตาดีแล้วกินแทนข้าวได้หรือไง? หน้าตาดีแล้วปกปิดทุกอย่างได้หรือ? คนพวกนี้บ้ากันไปหมดแล้วหรือไง?
เธอโกรธจนตัวสั่น ขอบตาแดงก่ำ ริมฝีปากถูกกัดจนแทบมีเลือดซึม