จักรพรรดิเสวียนชิงผู้นี้ช่างเป็นกระดูกชิ้นโตที่เคี้ยวยากจริง ๆ
หลายวันมานี้ ฮวาหลีอาศัยข้ออ้างว่าจะไปสวดมนต์ไหว้พระ แวะไปอุทยานหลวงอยู่หลายครั้ง
นางไม่กล้าแสดงออกชัดเจนเกินไป ได้แต่ลอบคิดหาทางฝากความประทับใจไว้กับจักรพรรดิเสวียนชิงสักนิด
ขอแค่ทำให้เขาชายตามองสักครั้งก็ยังดี แต่จักรพรรดิเสวียนชิงกลับนิ่งราวกับรูปสลักหินที่เข้าสมาธิ ต่อให้นางพยายามทำทุกวิถีทาง เขาก็ไม่เคยปรายตามองนางเลยสักครั้ง
ช่างสมกับคำว่า “หัวใจบุรุษแข็งดุจเหล็ก” จริง ๆ
“รับมือยาก ยากชะมัด” ไข่มุกโชคชะตาถอนหายใจอยู่ในทะเลจิตของฮวาหลีเช่นกัน “คนผู้นี้จิตใจหนักแน่นเกินเหตุ แทบไม่ต่างจากก้อนหิน ยั่วอย่างไรก็ไม่หวั่นไหวเลย”
ฮวาหลีไม่ได้ท้อแท้ “จะรีบร้อนไปทำไม ค่อย ๆ วางแผนกันไป”
อาจารย์เคยเล่าให้นางฟังถึงวิถีของผู้บำเพ็ญกระบี่จากสำนักกระบี่หยางบริสุทธิ์แล้ว แม้นางจะไม่เคยสัมผัสด้วยตนเอง แต่ตอนนี้ฮวาหลีมีความอดทนมากพอ
ปีศาจสาวจากสำนักเหอฮวนคนใดบ้างที่ไม่เคยคิดยั่วยวนคนไร้รักไร้ใจให้หวั่นไหว?
เคราะห์ดีที่เมื่อทางตะวันออกไม่สว่าง ทางตะวันตกก็ยังมีแสง
ความคืบหน้าทางจักรพรรดิเสวียนชิงไม่สู้ดีนัก แต่ในจวนรัชทายาท ฮวาหลีกลับคืบหน้าไปได้ไม่น้อย
ตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา เสิ่นซวี่ไป๋ได้ร่วมหลับนอนกับสตรีหลายคนในเรือนหลังจนครบ ยกเว้นซูหรวนหรวนกับตัวฮวาหลีเอง
เขาใช้วิธีเดิมทุกครั้ง
หลังจากไปพบหลิ่วหานเยียนได้ไม่กี่วัน เสิ่นซวี่ไป๋ก็ไปหาเฉินอิงอีก
คราวนี้ฮวาหลีสั่งให้คนผสมยาลงในกำยาน
เสิ่นซวี่ไป๋รู้จักระวังตัวขึ้นจริง ๆ หลังเข้าห้องไปก็ไม่แตะชาแม้แต่คำเดียว เอาแต่นั่งคุยกับเฉินอิง
ใครจะคิดว่าเมื่อดึกดื่น กำยานกลับยิ่งลุกไหม้แรงขึ้น กลิ่นหอมหวานเลี่ยนค่อย ๆ ลอยเข้าไปในจมูก สุดท้ายเขาก็พลาดท่าอีกครั้ง