ในช่องกิลด์ตอนนี้กลับเดือดระอุขึ้นมาแล้ว
“เชี่ย เมื่อกี้ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? หนานเป่าใช้วิชาวาสนาคู่ครองพันลี้ เชื่อมโยงกันด้วยด้ายเส้นเดียวพุ่งไปช่วยว่านหลี่เหรอ?”
“เทพเซียวอนาถสุด ๆ เลย ตายอยู่ตรงนั้นคนเดียวโดดเดี่ยว ฉันเห็นแล้วยังอดสงสารไม่ได้”
“แม่เจ้า นี่มันความสัมพันธ์สามเส้าอะไรกัน สนามรบอสูรหรือไง?”
“เหมือนเทพเซียวจะชอบหนานเป่าแล้วนะ แต่หนานเป่ายังรักประธานกิลด์ไม่เปลี่ยนใจเลย”
“เทพเซียวจะหันมาทะเลาะกับประธานกิลด์เพราะหนานเป่าหรือเปล่า?”
“ไม่น่าถึงขั้นนั้นมั้ง ไม่ใช่ว่าสองคนนั้นเป็นเพื่อนร่วมห้อง เป็นพี่น้องที่สนิทกันในชีวิตจริงเหรอ? ต่อให้หนานเป่าดีแค่ไหน ก็เป็นแค่เพื่อนในเน็ต จะมีอะไรให้แตกคอกันล่ะ อีกอย่าง ตอนนี้ก็ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย ฉันว่าประธานกิลด์กับซูหลิ่วคนนั้นก็ดูคลุมเครือกันอยู่เหมือนกันนะ เมื่อคืนตอนหนานเป่าไม่อยู่ ฉันยังเห็นสองคนนั้นยืนดูวิวในป่าดาราพร่างพราวระหว่างปล่อยตัวละครทิ้งไว้เลย”
“จุ๊ ๆ วงการนี้วุ่นวายจริง ๆ”
อีกด้านหนึ่ง
ฮวาหลีบังคับตัวละครหญิงกู่ ทำภารกิจประจำวันและเดินชมวิวไปกับกู้ฉางเฟิง พลางหยิบโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความหาเซี่ยเซียว
ฮวาหลี: เทพเซียว ขอโทษนะ ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้คุณตาย
ฮวาหลี: แต่ก็ต้องขอบคุณคุณอยู่ดี! ดูเหมือนว่านหลี่จะชอบคนที่ฝีมือดีจริง ๆ วันนี้พอเล่นเสร็จ ฉันรู้สึกว่ามีหวังจีบเขาติดแล้วล่ะ
อีกฟากหนึ่ง เซี่ยเซียวกำลังเอนตัวนอนแผ่อยู่บนเก้าอี้ด้วยความหงุดหงิด พอเห็นข้อความนี้ก็โมโหจนแทบจะปาโทรศัพท์ทิ้ง
มือที่พิมพ์ข้อความของเขาสั่นระริก
เซี่ยเซียว: หนานเป่า คุณดูไม่ออกเหรอว่าผมหมายความว่ายังไง?