การแข่งขันพีเครอบนี้ เซี่ยเซียวไม่ได้ทุ่มเงินจริง ๆ
คะแนนพีเคตามหลังมาตลอด ฮวาหลีที่อยู่หลังกล้องกะพริบตากลมโตฉ่ำน้ำแฝงเสน่ห์ แล้วออดอ้อนเสียงอ่อน
“พี่เอ็กซ์ ช่วยฉันหน่อยสิ ฉันไม่อยากแพ้นี่นา...”
เซี่ยเซียวไม่สะทกสะท้าน เพียงตอบอย่างเกียจคร้านว่า
“หลีเป่า อย่าโทษฉันเลย ถ้าจะโทษก็โทษลูกกวาดเคลือบยาพิษของศัตรูที่หอมหวานเกินไปเถอะ”
ฮวาหลีโกรธจนพองแก้ม
“พี่เอ็กซ์ ถ้าพี่ช่วยให้ฉันชนะ หลังไลฟ์จบฉันจะเปลี่ยนชุดให้พี่ดู”
หัวใจของเซี่ยเซียวสะดุดไปหนึ่งจังหวะ
เขาแทบจะกดส่งของขวัญไปโดยไม่ทันคิด
แต่ก็ทำใจตัดการสารภาพรักไม่ลงเหมือนกัน...
เมื่อเห็นบทสนทนาของทั้งคู่ ตอนนี้คอมเมนต์ก็พากันรัวข้อความว่าพวกเขาแอบตกลงแลกเปลี่ยนผลประโยชน์กัน บ้างก็ว่าจะไปรายงาน เว้นแต่เสี่ยวหลีจะให้พวกเขาดูด้วย
แต่ระหว่างที่เซี่ยเซียวลังเลอยู่ครู่หนึ่ง การแข่งขันพีเคก็จบลงแล้ว
ฮวาหลีแพ้
เธอมองคะแนนที่หยุดค้างอยู่บนหน้าจอ หมดหนทางโดยสิ้นเชิง ทำได้เพียงบีบเสียงให้เล็กลง แล้วอ่านบทสารภาพรักที่สตรีมเมอร์หญิงฝั่งตรงข้ามส่งมาให้ทีละคำ
“พี่เอ็กซ์ที่รัก...”
“ตั้งแต่วินาทีแรกที่คุณปรากฏตัวในห้องไลฟ์ของฉัน ฉันก็รู้แล้วว่าคุณคือคนที่โชคชะตาลิขิตมาให้...”
“คุณคือแสงสว่างในค่ำคืนของฉัน คือขนมหวานที่อยู่ในใจ...”
คำรักหวานเลี่ยนจนแทบเลี่ยนถึงกระดูกพวกนี้ ยิ่งฮวาหลีอ่าน แก้มก็ยิ่งร้อน
ให้ตายเถอะ คนยุคนี้เปิดเผยกันเกินไปแล้ว
ทำไมถึงไม่อายบ้างเลย พูดคำหวานแบบนี้ต่อหน้าคนนับแสนได้ยังไงกัน?