มู่เฟิงหัวอดถามเจียงสิงหยุนไม่ได้ "ทายาทตระกูลเจียง ปลาตัวนี้มันเป็นสัตว์อสูรจำพวกใดกันแน่?"
เจียงสิงหยุนส่ายหน้า "ต้องบอกว่าข้าเองก็มิอาจระบุได้แน่ชัดว่ามันเป็นสัตว์อสูรชนิดใด แต่ไอ้ตัวนี้ดูท่าจะมีสายเลือดของเทพสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ปนอยู่"
มู่เฟิงหัวต้องสติ ปลาใหญ่ตัวนั้นมีสายเลือดเทพสัตว์ศักดิ์สิทธิ์งันเหรอ? นางกลับไม่อาจสัมผัสออกมาเลย
เจียงสิงหยุนเอ่ยต่อ "เพราะฝีมือของไอ้ตัวนี้ไม่ถึงกับเกรียงไกร แต่กลับอึดเป็นเลิศ เอาอยู่ที่โดนตี แถมยังอยู่นอกน้ำได้ ไม่อาจแปลงร่างแต่กลับพูดภาษามนุษย์ได้ ปัญหาคือพลังของมันไม่ถึงขั้นที่จะพูดได้ ข้าจึงตัดสินว่าไอ้ตัวนี้มีสายเลือดเทพสัตว์ศักดิ์สิทธิ์อยู่บ้าง แต่ไม่มาก เพราะมันโง่เกินไป"
มู่เฟิงหัว "……ความจำของพวกปลาแท้จริงก็แย่อยู่แล้ว"
เจียงสิงหยุนหันมามองมู่เฟิงหัว "อ้าว? เป็นเช่นนั้นหรือ? แต่พวกเผ่าเงือกทะเลความจำดีมากนี่ ครั้งอดีตข้าเคยตีเงือกหนึ่งตัวจนมันจำข้าได้ยาวนาน ทุกคราที่ผ่านเขตแดนของพวกมัน มันจะเรียกพรรคพวกมาไล่ล่าข้าทุกครั้ง"