อ๋องมารเสวี่ยซื่อและมิ่วเซียงเฟยรู้ถึงวิธีการของมู่เฟิงหัวอย่างรวดเร็ว นั่นคือการตั้งค่าค่ายกลป้องกันเมืองที่ทั้งรุกและรับ!
เมื่ออ๋องมารเสวี่ยซื่อได้ยินว่ามู่เฟิงหัวจะตั้งค่ายกลใด เขาสั่นสะเทือนใจ แล้วพึมพำเบา ๆ ว่า "ศึกใหญ่ระหว่างมนุษย์และมารในอดีตนั้น ฝ่ายมนุษย์อาศัยค่ายกลแบบนี้สังหารเผ่ามารไปมากมาย..."
อู๋อิงสุ่ยกระซิบว่า "ค่ายกลนี้ต่อมาได้สูญสูญาณไปจากแดนมนุษย์แล้ว แต่ท่านพี่สาวสามารถ... ความยิ่งใหญ่ของท่านพี่สาวนั้น ยิ่งกว่าที่พวกเจ้าจินตนาการได้เสียอีก"
อู๋อิงสุ่ยพูดจบ มองดูท่าทางตื่นตระหนกของอ๋องมารเสวี่ยซื่อและมิ่วเซียงเฟย แล้วเอ่ยต่อ "อีกอย่าง บอกพวกเจ้านี่ ตอนนี้ถ้าพวกเจ้ายั่วโมโหท่านอ๋องยังมีชีวิตรอดเส้นสุดท้ายอยู่ แต่ถ้ายั่วโมโหท่านพี่สาว ก็รอตายเถอะ ไม่ใช่ท่านพี่สาวลงมือ แต่เป็นท่านอ๋องลงมือด้วยพระองค์เอง"
สองประเด็นที่อู๋อิงสุ่ยกล่าวถึง ประเด็นแรกพวกเขากำลังค่อย ๆ รับรู้ ส่วนประเด็นที่สอง พวกเขาตระหนักได้ถ่องแท้และยอมรับมานานแล้ว