กองทัพมารดำมืดยกมาประชิดเมือง เงาใหญ่โตจับไปทั่วแผ่นฟ้าเหนือเมืองอู๋วั่ง ไอมารคลุกคลีม้วนกระหน่ำ เหล่าชาวเมืองอู๋วั่งที่เหลือรอดตัวหดหงอยอยู่ในบ้าน แอบแองมองผ่านรูหน้าต่างขึ้นไปยังฟากฟ้า
กองทัพมารขนาดมหึมาบนฟ้าทำให้ชาวเมืองใจสั่นขวัญหนี สั่นเทิ้มไปทั้งตัว กองทัพมารมากมายถึงเพียงนี้ เจ้าเมืองจะต้านทานได้อย่างไร? วันนี้พวกเขาคงต้องฝังศพกัน ณ ที่แห่งนี้ คิดถึงตรงนี้ ความสิ้นหวังในใจของพวกเขายิ่งทวีคูณ
อ๋องมารว่านฮว่าขี่สัตว์มารร่างยักษ์สีดำสนิทเต็มตัวที่แลดูสง่าราชศักดิ์บินอยู่หน้าสุด เขาหยุดลงเหนือเมืองอู๋วั่ง ก้มมองเมืองนี้จากเบื้องบน รอยยิ้มเย้ยหยันผุดขึ้นบนใบหน้า
"มิ่วเซียงเฟย! ยังไม่รีบออกมารับข้าอีกเช่นไร!"
น้ำเสียงของอ๋องมารว่านฮว่ากึกก้องทั่วแผ่นฟ้า สั่นสะเทือนจนหูแทบหนวก แรงกดดันราวจะบดขยี้ทุกสรรพสิ่ง