ฮ่องเต้เฒ่าตัดสินพระทัยสละราชบัลลังก์แล้ว จึงอยากรีบจัดพิธีอภิเษกให้ไท่จื่อ จะได้มีหลานอุ้มเสียที
ฮองเฮาหยุนยิ่งอยากขึ้นเป็นไทเฮาเต็มแก่
เมื่อทั้งสองฝ่ายเร่งรัด คนของกรมพิธีการก็วิ่งกันจนรองเท้าควันออก ทั้งทาบทาม สอบถามชื่อ ดูฤกษ์มงคล และกำหนดวันมงคล ขั้นตอนครบถ้วนราวกับถูกคนไล่เตะจากข้างหลัง
ไม่ถึงสองเดือน จางเยี่ยนก็ถูกหามเข้าไปในตำหนักบูรพา
หลังพิธีอภิเษกได้เพียงเดือนกว่า ฮ่องเต้เฒ่าก็รีบร้อนจัดพิธีสละราชบัลลังก์
คนกรมพิธีการที่เพิ่งได้พักหายใจ: …รู้สึกว่าจะบ้าแล้ว
จากนั้นโจวอวี่อันก็ขึ้นครองราชย์ ฮ่องเต้เฒ่ากลายเป็นไท่ซ่างหวง ส่วนฮองเฮาหยุนก็ขึ้นเป็นไทเฮาหยุน
จางเยี่ยนเพิ่งได้เป็นพระชายาไท่จื่อแค่เดือนเดียว ก็เลื่อนขั้นเป็นฮองเฮาอย่างงุนงง
วันนี้ฮูหยินจางได้รับพระบัญชาให้เข้าวังมาถวายคำนับ พอเห็นบุตรสาวก็จับตัวนางพลิกดูตั้งแต่หัวจรดเท้า “ลูกรัก ในวังสบายดีหรือไม่ ฝ่าบาทกับไทเฮาทรงปฏิบัติต่อเจ้าอย่างไรบ้าง”
จางเยี่ยนยิ้มพลางคล้องแขนมารดา “ท่านแม่วางใจเถิด ฝ่าบาททรงดีกับลูกมาก ไทเฮาก็ทรงมีเมตตา ลูกทำตามที่ท่านแม่สอนทุกอย่าง เชื่อฟังฝ่าบาททุกเรื่อง ฝ่าบาทรับสั่งให้ลูกเรียนรู้การดูแลงานในวังจากเสด็จแม่ด้วย”
ฮูหยินจางถึงได้คลายใจ แล้วลดเสียงลงกล่าวว่า “เรื่องท้องไส้ก็ต้องรีบหน่อย ให้กำเนิดองค์ชายใหญ่โดยเร็ว ตำแหน่งถึงจะมั่นคง อีกอย่าง บ้านขุนนางหลายแห่งในราชสำนักยื่นฎีกาเสนอให้ฝ่าบาทคัดเลือกสตรีเข้าวังแล้ว เจ้าต้องระวังให้ดี”
สีหน้าจางเยี่ยนพลันหม่นลง “ลูกเพิ่งอภิเษกได้ไม่นาน พวกเขาก็จะคัดเลือกสตรีเข้าวังแล้วหรือ หมายความว่าอย่างไร”