โจวอวี่อันออกจากบ้าน มุ่งตรงไปยังบริษัทนายหน้าอสังหาริมทรัพย์แถวบ้าน
“สองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น ตกแต่งพร้อมอยู่ ขนกระเป๋าเข้าพักได้เลย ขอชั้นล่าง ๆ หรือมีลิฟต์ แล้วก็เป็นหมู่บ้านจัดสรรที่มีรั้วรอบขอบชิด”
พอนายหน้าได้ยิน ดวงตาก็เป็นประกายวาบ ช่วงนี้คนเข้ามาหางานทำในเมืองมีมาก ต่างก็อยากเช่าห้องกั้นราคาถูกหรือห้องในหมู่บ้านในเมืองพวกนั้นพอดี ส่วนเขากำลังมีห้องตกแต่งพร้อมอยู่หลายห้องที่ยังปล่อยไม่ออกอยู่พอดี
“พี่ชาย เชิญทางนี้เลยครับ ผมมีห้องที่เหมาะอยู่หลายห้องพอดี!”
โจวอวี่อันตามไปดูสามห้อง สุดท้ายก็เลือกห้องที่ดีที่สุด
เป็นห้องชั้นสูงในอาคารที่มีลิฟต์ สองห้องนอนหนึ่งห้องนั่งเล่น อากาศถ่ายเทได้สะดวกทั้งทิศเหนือและใต้ ตกแต่งเรียบง่ายทันสมัย เฟอร์นิเจอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้ามีครบ แม้แต่ผ้าม่านก็เพิ่งเปลี่ยนใหม่
เขาตัดสินใจทันที จ่ายค่าเช่าล่วงหน้าครึ่งปีพร้อมเงินประกัน รับกุญแจมาแล้วก็รีบร้อนมุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านในเมือง
เมื่อกลับถึงห้องเช่าเก่าซอมซ่อ เขาก็ไปหาเจ้าของบ้านหญิงทันที
ชาติก่อนก็เพราะปากของนางนี่แหละ ที่พูดว่าอวิ๋นซิ่วซิ่ว “ยั่วยวนผู้ชาย”
“ขอยกเลิกสัญญาเช่า” โจวอวี่อันวางกุญแจลงบนโต๊ะ
เจ้าของบ้านหญิงกำลังแทะเมล็ดแตงโมอยู่ สีหน้าพลันบึ้งตึง “จะยกเลิกก็ได้ แต่เงินประกันหนึ่งเดือนฉันไม่คืนให้นะ ในสัญญาเขียนไว้ชัดเจน แบบนี้เรียกว่าผิดสัญญา!”
ค่าเช่าเดือนละ 480 หยวน เงินประกันก็แค่ 480 หยวนเท่านั้น
โจวอวี่อันมองใบหน้าแหลมคมของนาง ไม่โต้เถียง ไม่ยื้อยุด เพียงพยักหน้าอย่างเรียบเฉย “ได้ งั้นก็ถือว่าหายกัน”