โจวอวี่อันถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงตะโกนเร่งร้อน
เมื่อลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่เห็นคือมุ้งแบบเก่าซึ่งมีตะขอทองแดงห้อยอยู่เหนือศีรษะ ส่วนใต้ร่างคือเตียงก้าวไม้แกะสลัก
ภายในห้องมีโต๊ะแปดเซียน เก้าอี้ไท่ซือ และนาฬิกาตั้งพื้นเรือนใหญ่ตั้งอยู่ตรงมุมห้อง
เขายกมือขึ้นคลำศีรษะ เส้นผมสั้นเกรียน
นี่เป็นยุคสมัยที่เขาไม่เคยมาอย่างนั้นหรือ?
ขณะนั้นเอง มีคนตะโกนเสียงดังมาจากนอกห้อง «นายท่าน! นายท่าน! รีบออกมาเร็วขอรับ เกิดเรื่องแล้ว!»
«ระบบ รีบส่งเนื้อเรื่องมาให้ข้า»
【ได้เลย โฮสต์ เนื้อเรื่องมาแล้ว~~】
【ติ๊ง—ส่งเนื้อเรื่องของร่างเดิมเสร็จสิ้นแล้ว โปรดตรวจสอบ】
โจวอวี่อันร่างเดิมเป็นคหบดีผู้มีหน้ามีตาในเมือง แต่งงานกับไป๋ไข่มุกจากเมืองข้างเคียง ทั้งสองตระกูลมีฐานะเหมาะสมกัน
วันหนึ่ง ไป๋ไข่มุกพาลูกกลับไปเยี่ยมบ้านเดิม ระหว่างทางกลับกลับเจอโจรภูเขา
เมื่อมีคนพบเข้า ก็เหลือเพียงศพสาวใช้ แม่นม และบ่าวชายใกล้รถม้าเท่านั้น
ส่วนไป๋ไข่มุกกับลูกกลับหายสาบสูญ
พอร่างเดิมได้ยินข่าวก็ร้อนใจแทบคลั่ง ระดมคนทั้งหมดออกตามหาภรรยาและลูกชาย พร้อมประกาศว่า หากแม่ลูกกลับมาอย่างปลอดภัย จะมอบรางวัลให้อย่างงาม
เงินรางวัลที่ให้ไปนั้นหนักมือจริง ไม่นานก็มีคนมาหาถึงบ้าน บอกว่าคุณชายยังไม่ตาย มีคนช่วยเอาไว้
ร่างเดิมดีใจเป็นอย่างมาก ขอบคุณหญิงที่ช่วยลูกไว้ครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนจะถามถึงที่อยู่ของภรรยา
หญิงคนนั้นชื่อหวังชุ่ยหลาน นางบอกว่าสามีของตนก็ถูกโจรภูเขาฆ่าตายเช่นกัน
ฮูหยินโจวร่างกายอ่อนแอ วิ่งหนีไม่ไหว เพื่อรักษาชีวิตลูกไว้จึงล่อโจรภูเขาออกไปเพียงลำพัง แล้วฝากลูกไว้กับนาง นางพาลูกสองคนหนีกลับมาได้คนเดียว
เมื่อร่างเดิมได้ฟัง แม้จะเสียใจที่ภรรยาประสบเคราะห์ แต่ลูกชายยังมีชีวิตอยู่ก็ทำให้เขาโล่งใจยิ่งกว่าเดิม ทั้งยังซาบซึ้งหวังชุ่ยหลานผู้ช่วยชีวิตลูกอย่างที่สุด