“จิ้นจง!” เขาตะโกนเรียกออกไปนอกตำหนัก
ขันทีร่างท้วมรีบวิ่งเข้ามา ก้มตัวจนแทบขนานกับพื้น “บ่าวอยู่นี่พ่ะย่ะค่ะ!”
โจวอวี่อันโบกพระหัตถ์ “หลิ่วหย่าเอ๋อร์ปรนนิบัติเรามาอย่างดี เราพอใจยิ่งนัก ซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องฉู่ โจวอวี้เหวิน มีคุณสมบัติโดดเด่น วันนี้เราจะตัดสินใจพระราชทานสมรสให้หลิ่วหย่าเอ๋อร์กับซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องฉู่ แต่งตั้งเป็นพระชายารอง จิ้นจง วันนี้เจ้าจงไปส่งนางออกจากวังด้วยตนเอง อย่าได้ชักช้า”
จิ้นจงชะงักไปก่อน จากนั้นก็ยินดีจนแทบคลั่ง ดีเหลือเกิน!
ไม่ใช่ว่าฝ่าบาทจะรับนางเป็นสนม แต่จะส่งนางจิ้งจอกเจ้าเสน่ห์ออกไปต่างหาก! เขา
เกือบกลั้นหัวเราะไม่อยู่ รีบขานรับเสียงดัง “บ่าวน้อมรับพระบัญชาพ่ะย่ะค่ะ! จะไปจัดการเดี๋ยวนี้!”
หลิ่วหย่าเอ๋อร์ยืนนิ่งแข็งทื่อ สีหน้าเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวขาว
ในตอนนั้นเอง ระบบไก่ป่าที่ข้อมือของนางก็ส่งเสียงขึ้นมาอย่างกะทันหัน 【เจ้าของร่าง ตาเฒ่าจักรพรรดินี่แข็งเป็นหิน ไม่หลงกลเจ้าหรอก ซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องฉู่ก็ไม่เลว ชาติก่อนมิใช่เขาหรือที่ได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิ? ตัวเขาก็มีพลังมังกรเหมือนกัน จักรพรรดิเฒ่าไม่มีโอรส สักวันก็ต้องรับคนอื่นมาเป็นบุตรบุญธรรม ตอนนี้เขาพระราชทานเจ้าให้ซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องฉู่ คนที่จะเสียใจภายหลังก็คือเขา】
หลิ่วหย่าเอ๋อร์คิดคำนวณอยู่ในใจ: น่าเสียดายอุปกรณ์กับโชคชะตาที่ฉันใช้ไปก่อนหน้านี้ตั้งเยอะ...
แต่ลองคิดดู บางทีอาจเป็นเพราะอุปกรณ์พวกนั้นออกฤทธิ์ ตาเฒ่าจักรพรรดิถึงรู้สึกว่า “ติดค้าง” ฉัน เลยคิดจะพระราชทานฉันให้ซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องฉู่ก็ได้?
ดูท่าทางใกล้ตายเต็มทีของเขาแล้ว คงทำอะไรไม่ไหวจริง ๆ ถึงได้รีบจัดการทางหนีทีไล่
ช่างเถอะ ซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องฉู่ก็ซื่อจื่อแห่งจวนอ๋องฉู่