โจวอวี่อันเอ่ยอย่างจริงจังว่า “เจ้าระบบ ร้านค้าระบบของข้าอยู่ที่ไหน?”
ระบบแสร้งโง่ 【ร้านค้าระบบอะไรของเจ้า?】
“เจ้ากินระบบไก่ป่าเข้าไป พลังงานล้นจนสะอึกแล้ว ยังไม่ยอมเปิดร้านค้าให้ข้าอีกหรือ?”
ระบบเงียบกริบในทันที
“อย่าแกล้งตาย ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ แล้วส่วนแบ่งบุญกุศลของโลกนี้ก็อย่าลืมปรับเสียใหม่ด้วย”
ระบบกรีดร้อง 【เจ้าพูดเพ้อเจ้ออะไร?!】
“พลังงานของเจ้าล้นออกมาแล้ว ยังคิดจะให้ข้าทำงานฟรีอีกหรือ?”
【โลกหนึ่งให้ตั้ง 100 แต้มแล้วยังไม่พออีกหรือ? เจ้าคิดจะขึ้นสวรรค์หรือไร!】
โจวอวี่อันตอบอย่างมีเหตุผล “ข้าก็จะเอาไปซื้อของในร้านค้าไม่ใช่หรือ? ในร้านมีร่างกายขายไหม? ข้าอยากหาร่างกายของอัจฉริยะไร้เทียมทานมาให้ตัวเองสักร่าง”
【เจ้าเข้ามาอยู่ในร่างคนอื่นด้วยวิญญาณ จะใช้ร่างใหม่ไปทำอะไร】
“ข้าอาจไม่ใช้ก็ได้ แต่ไม่มีไม่ได้”
ระบบนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนกัดฟันกล่าว 【หนึ่งต่อเก้า】
โจวอวี่อันดีใจยกใหญ่ “เจ้าระบบใจกว้างจริง ๆ เพื่อซื้อร่างกายให้ข้า เจ้ายอมเอาแค่หนึ่งส่วน”
【ข้าเก้าส่วน เจ้าหนึ่งส่วน】
โจวอวี่อันกรีดร้องในใจ “เป็นไปไม่ได้!”
คนกับระบบเถียงกันอยู่นาน ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมถอย
สุดท้ายระบบก็รำคาญ 【ช่างเถอะ เห็นแก่ที่โลกนี้ข้ากินระบบไก่ป่าเข้าไป แบ่งกันคนละครึ่งก็แล้วกัน】
โจวอวี่อันพอใจ “ตกลง”
เสิ่นเยี่ยนฉือเป็นลมอยู่ที่สำนักศึกษาหลวง พอฟื้นขึ้นมาก็รู้สึกราวกับฟ้าถล่มลงมา
เขานอนอยู่ในห้องพักเวร ฟังเสียงเพื่อนร่วมงานด้านนอกพูดคุยกันอย่างแผ่วเบา ยิ่งฟังก็ยิ่งอกสั่นขวัญแขวน
โจวอวี้เหวินถูกฟ้าผ่าตายหรือ?
จวนอ๋องฉู่ถูกยึดแล้วหรือ?
ตำแหน่งผู้ช่วยสำนักศึกษาหลวงขั้นแปดของเขา โจวอวี้เหวินเป็นคนจัดการให้ด้วยตนเอง บัดนี้เมื่อผู้หนุนหลังล้มลงแล้ว ตำแหน่งขุนนางนี้จะรักษาไว้ได้อย่างไร?