โจวอวี่อันโมโหจนเขี้ยวแทบขึ้น “แล้วเมื่อไหร่ฉันถึงจะเก็บเงินได้พอซื้อร่างกายล่ะ?!”
ระบบปลอบใจว่า 【โฮสต์อย่าเพิ่งร้อนใจสิ ฉันยังแบ่งแต้มบุญกับคุณคนละครึ่งไม่ใช่หรือ? แต้มบุญแลกเป็นคะแนนได้ด้วยนะ อัตราแลกเปลี่ยนก็คุ้มมากเลย】
โจวอวี่อันเหลือบดูหน้าต่างแลกเปลี่ยน: แต้มบุญ 1 แต้มแลกได้ 10 คะแนน
ดูเหมือนว่า... ก็ใช่ว่าจะไม่มีหวังเสียทีเดียว?
แค่ต้องทำไปจนฟ้าดินดับสูญเท่านั้นเอง
【จริงสิ โฮสต์ ช่วงที่ฉันไม่อยู่ หลิ่วหย่าเอ๋อร์กับเสิ่นเยี่ยนฉือตายกันไปได้อย่างไร?】
โจวอวี่อันกำลังไล่ดูหน้าร้านค้าในหัว พอได้ยินก็ไม่แม้แต่จะเงยหน้า “ตายแล้วเหรอ? ฉันไม่ทันสังเกตเลย”
ระบบ 【...!!!】
“ก็เธอพูดเองไม่ใช่เหรอว่า พอเด็กผีนั่นคลอดออกมา พ่อแม่ก็ต้องตาย ฉันนับวันดูแล้ว ก็น่าจะใกล้คลอดแล้วนี่ เธอตื่นเต้นอะไรขนาดนั้น?”
ระบบพูดรัวเป็นชุด ราวกับเทถั่วออกจากกระสอบ เล่าข่าวการตายของเสิ่นเยี่ยนฉือกับหลิ่วหย่าเอ๋อร์ออกมาจนหมด
คนหนึ่งถูกถ่วงน้ำ อีกคนคลอดยากจนตกเลือด เด็กเพิ่งลืมตาดูโลกก็สิ้นลม
จากนั้นยังเล่าต่อว่า พระชายาไท่เฟยฉูเชื่อมั่นว่าเป็นการแก้แค้นของผีร้าย ทั้งยังปักใจว่าเจ้าสิ่งอัปมงคลนั่นไปเกิดอยู่ในท้องของหลิ่วหย่าเอ๋อร์ บัดนี้กำลังเชิญนักพรตกับพระสงฆ์กลุ่มใหญ่ไปทำพิธีขับไล่สิ่งชั่วร้ายที่คฤหาสน์นอกเมือง จนวุ่นวายไปหมด
“สมน้ำหน้า ยายไท่เฟยนั่นก็ไม่ใช่คนดีอะไร ชาติก่อนโจวอวี้เหวินขึ้นครองราชย์ นางได้เสวยสุขน้อยเสียเมื่อไร? ทำให้นางกลัวเสียหน่อย ถือเป็นผลกรรมแล้วกัน”