ตอนโจวซั่วเลิกเรียนและเดินออกจากประตูโรงเรียนอนุบาล พอเงยหน้าขึ้นก็เห็นโจวอวี่อันยืนพิงรถอยู่ สีหน้าพลันย่ำแย่ขึ้นมาทันที ใบหน้าเล็ก ๆ หุบลงอย่างเห็นได้ชัด
โจวอวี่อันเลิกคิ้ว เดินเข้าไปรับกระเป๋านักเรียนของเขามา «ทำไม ไม่ชอบให้พ่อมารับหรือไง»
โจวซั่วก้มหน้า ไม่พูดอะไรสักคำ
โจวอวี่อันหัวเราะหึ ๆ โยนกระเป๋าไปเบาะหลัง «เอาละ อย่าทำหน้าเหม็นบูดแบบนั้นเลย พรุ่งนี้ถ้าอยากให้พ่อมารับ ต่อให้ขอ พ่อก็ไม่มาแล้ว»
โจวซั่วเงยหน้าพรวด ดวงตาเป็นประกาย «จริงเหรอ งั้นพรุ่งนี้แม่มาส่งผมหรือเปล่า หรือว่าคุณปู่คุณย่ากลับมาแล้ว»
«ไม่ใช่ทั้งนั้น» โจวอวี่อันเปิดประตูที่นั่งข้างคนขับ แล้วยัดลูกชายเข้าไป «พ่อหาป้ามาคนหนึ่ง ต่อไปป้าจะเป็นคนรับส่งลูก แล้วก็ทำกับข้าวให้ด้วย»
พอโจวซั่วได้ยิน ใจก็สงบลงทันที
ป้าที่จ้างมานี่นา รับเงินเดือนอยู่แล้ว ยังไงก็ไม่กล้ารังแกเขาหรอก
พอกลับถึงบ้าน ป้าคนนั้นก็มายืนรออยู่ตรงทางเข้าแล้วจริง ๆ
เธอเป็นหญิงวัยกลางคนอายุราวสี่สิบกว่า ๆ ท่าทางซื่อ ๆ ดูจริงใจ
เมื่อเห็นโจวอวี่อันพาโจวซั่วเข้ามา เธอก็ยิ้มทักทายทันที «คุณโจวกลับมาแล้วค่ะ»
«นี่ลูกชายผม โจวซั่ว»
โจวอวี่อันโยนกระเป๋านักเรียนของลูกลงบนโซฟา «เสี่ยวซั่ว นี่คือป้าหลิว ต่อไปป้าจะดูแลเรื่องกินอยู่ของลูก»
ป้าหลิวย่อตัวลง ยิ้มมองโจวซั่ว «เสี่ยวซั่วเด็กดี เดี๋ยวป้าพาไปล้างมือ อีกเดี๋ยวก็ได้กินข้าวแล้ว ชอบกินอะไรก็บอกป้าได้เลยนะ ป้าจะทำให้»
โจวซั่วถูกน้ำเสียงอบอุ่นและอ่อนโยนของเธอกล่อมจนยืนงงไปหมด ก่อนจะยอมเดินตามไปล้างมืออย่างว่าง่าย
โจวอวี่อันได้พักสบาย ๆ จึงตรงกลับห้องหนังสือ ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ แล้วเริ่มคิดว่าจะหารายได้เสริมอย่างไรดี