โจวอวี่อันยุ่งกับธุระของตัวเอง แต่ก็ไม่ลืมเรื่องที่เคยพูดไว้ก่อนหน้านี้ว่าจะจัดการผู้ชายสารเลวกับชู้
แต่เรื่องนี้ยังต้องรู้ท่าทีของแม่เสี่ยวรุ่ยก่อน
แน่นอนว่าเขากับซูเนี่ยนถามตรง ๆ ไม่ได้ จึงทำได้แค่ให้ระบบไปทดสอบ
คืนนั้น แม่เสี่ยวรุ่ยฝันประหลาด
ในฝันราวกับมีคนกดปุ่มเร่งความเร็ว ชีวิตของนางแยกออกเป็นสี่เส้นทาง ฉายผ่านตรงหน้าไปทีละเส้น
เส้นทางแรก นางโยนเสี่ยวรุ่ยที่กำลังร้องไห้อาละวาดให้พ่อของเด็ก แล้วตัวเองก็เดินจากไปโดยไม่เหลียวหลัง
นางแต่งงานใหม่ มีลูกคนใหม่ ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขสงบ
เส้นทางที่สอง นางไม่แต่งงานใหม่ ใช้ชีวิตตามลำพัง
ซื้ออพาร์ตเมนต์เล็ก ๆ มาเลี้ยงแมวเลี้ยงหมา วันหยุดก็ชวนเพื่อนสนิทไปเดินห้างดื่มกาแฟ ดูเป็นอิสระและสบายใจ
เส้นทางที่สาม นางเลี้ยงเสี่ยวรุ่ยไว้ข้างกาย
เสี่ยวรุ่ยเติบโตขึ้น รู้ความ เขาเป็นเด็กกตัญญู
เส้นทางที่สี่ เจ็บปวดที่สุด นางเก็บเสี่ยวรุ่ยไว้ แต่เด็กกลับถูกผู้ชายสารเลวกับชู้คนนั้นล้างสมองจนหมด ยิ่งโตยิ่งเหลวไหล ไม่สนใจนางเลย สุดท้ายยังวิ่งไปอยู่ฝั่งนั้น
ความฝันทั้งสี่ฉีกทึ้งหัวใจนางซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ในฝันเหมือนมีเสียงหนึ่งดังแว่วมา ถามนางว่า “เจ้าอยากได้ผลลัพธ์แบบไหน?”
ร่างของนางชุ่มเหงื่อ ในฝันนางส่ายหน้าสุดชีวิต ร้องไห้พลางตะโกนว่า “ลูกชายข้าเป็นลูกที่ข้าคลอดออกมา! เว้นแต่เขาจะเลือกพ่อของเขาเอง มิฉะนั้นข้าไม่มีวันทอดทิ้งเขาเด็ดขาด!”
สิ้นเสียง นางก็ลืมตาพรึ่บขึ้นมาทันที
นอกหน้าต่างฟ้าเพิ่งสาง เสี่ยวรุ่ยกำลังฟุบอยู่ข้างเตียง มือเล็กเขย่าแขนนาง “แม่ ตื่นได้แล้ว แม่เหนื่อยมากหรือเปล่า ทำไมถึงหลับลึกขนาดนี้?”