ข่าวแพร่กระจายออกจากกำแพงวังราวกับมีปีก
เมื่อเหล่าราชวงศ์ได้ยิน ต่างก็ชะงักไปก่อน จากนั้นจึงยินดีเป็นล้นพ้น
พระสนมลี่ไม่มีอะไรเป็นทุนหนุนหลัง ตระกูลฝ่ายมารดาก็ไม่โดดเด่น มีเพียงองค์หญิงองค์เดียว ฝ่าบาททรงเลือกนางเป็นฮองเฮา นี่เห็นได้ชัดว่ากำลังส่งสัญญาณให้คนทั่วหล้ารู้ว่า ฝ่าบาททรงตัดพระทัยเรื่องการมีพระโอรสแล้ว บัลลังก์นี้ไม่ช้าก็เร็วต้องตกทอดแก่เชื้อพระวงศ์!
ชั่วขณะนั้น ในจวนอ๋องฉู่คลื่นใต้น้ำก็เริ่มก่อตัว อ๋องเฒ่าเชื้อพระวงศ์หลายคนลูบเครา มองหน้ากันแล้วหัวเราะ
ส่วนในตำหนักของพระสนมลี่ นางกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะแต่งหน้า คาดเดาว่าฝ่าบาทจะพระราชทานสิ่งใดให้นาง
ไข่มุกบูรพา? หยกมรกต? หรือเครื่องประดับทับทิมชุดนั้นที่นางเฝ้าหมายตามานานหลายปี?
ทันใดนั้น เสียงประกาศแหลมเล็กก็ดังมาจากนอกตำหนัก “ราชโองการมาถึง!”
จิ้นจงประคองม้วนราชโองการสีเหลืองสดใส ก้าวเข้ามาด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า สะบัดแส้ปัดฝุ่นแล้วประกาศด้วยเสียงแหลมว่า “ด้วยพระบัญชาแห่งสวรรค์ ฮ่องเต้มีพระราชโองการว่า พระสนมลี่อ่อนโยนสง่างาม เปี่ยมคุณธรรมและความเมตตา นับแต่วันนี้เป็นต้นไป แต่งตั้งเป็นฮองเฮา จบราชโองการ!”
พระสนมลี่รู้สึกว่าสายตาพลันมืดดับ เกือบเป็นลมล้มพับไป “ชุ่ยจู๋...ชุ่ยจู๋...ข้าไม่ได้ฝันไปใช่ไหม? นี่ไม่ใช่ความฝันใช่หรือไม่?”
ชุ่ยจู๋ทั้งตกใจทั้งยินดี น้ำตาเอ่อคลอ “ไม่ใช่ความฝันเพคะ! พระสนม ไม่ใช่ความฝัน! ต่อไปพระองค์...ต่อไปพระองค์ก็จะเป็นฮองเฮาแล้วเพคะ!”
จิ้นจงยิ้มจนเห็นฟัน ก้มกายกล่าวแสดงความยินดี “ขอแสดงความยินดีด้วยพ่ะย่ะค่ะ! ฝ่าบาทมีพระบัญชาไปยังกรมพิธีการแล้ว ให้เตรียมพระราชพิธีสถาปนาฮองเฮาโดยทันที นี่เป็นพระกรุณาอันยิ่งใหญ่พ่ะย่ะค่ะ!”