โจวอวี่อันใช้ชีวิตอย่างสุขสบายแล้ว ก็ยังไม่ลืมพวกสารเลวที่ชาติก่อนยังไม่ได้จัดการอีกหลายคน
เจ้าของร้านอาหารคนนั้นถูกคนแจ้งเบาะแสโดยไม่เปิดเผยชื่อว่าใช้น้ำมันจากท่อระบายน้ำมานาน เจ้าหน้าที่สาธารณสุขกับนักข่าวพากันแห่ไปถึงร้าน ร้านถูกสั่งปิดทันที ข่าวขึ้นพาดหัวหนังสือพิมพ์ ชื่อเสียงป่นปี้จนหมดสิ้น
ผู้จัดการโรงแรมคนนั้นถูกจับได้ว่าแอบติดตั้งกล้องรูเข็มในห้องพัก คอยถ่ายภาพเรื่องส่วนตัวของแขกที่เข้าพัก
พอเรื่องแดงขึ้นมา นอกจากจะถูกโรงแรมไล่ออกแล้ว หน่วยงานที่เกี่ยวข้องยังเข้ามาสอบสวนด้วย ดูท่าหลังจากนี้คงต้องเข้าไปกินข้าวแดงในคุก
ส่วนครอบครัวที่เคยจ้างอวิ๋นซิ่วซิ่วในชาติก่อน สามีเจ้าของบ้านคนนั้นก็ไม่ใช่คนดีจริง ๆ
ภรรยาของเขากำลังตั้งครรภ์ ที่บ้านจึงจ้างแม่บ้านวัยสี่สิบห้าสิบปี หน้ายับย่นจนเป็นแม่เขาได้สบาย
ใครจะคิดว่าไอ้เดรัจฉานนี่จะกล้าทำเรื่องบัดซบ ถึงกับแอบมองลอดช่องประตูตอนอีกฝ่ายอาบน้ำ
แม่บ้านวัยกลางคนไม่ใช่คนที่จะรังแกได้ง่าย ๆ นางเท้าเอว ด่ากราดลั่นบ้านทันทีว่า “ข้าอายุมากพอจะคลอดเจ้าออกมาได้อยู่แล้ว ยังกล้าแอบดูข้าอีก! จ่ายค่าแรงมาเลย ข้าไม่ทำงานนี้แล้ว!”
เจ้าของบ้านยังปากแข็ง ทำคอยืดแล้วเถียงว่า “อย่ามาใส่ร้ายกัน ใครแอบดูกัน?”
แม่บ้านเปิดประตูใหญ่แล้วตะโกนใส่ทางเดินทันทีว่า “เพื่อนบ้านทั้งหลาย มาดูเร็ว! บ้านนี้มีเดรัจฉานไร้ยางอาย แม้แต่ยายแก่ก็ยังไม่เว้น!”
ภรรยาเจ้าของบ้านประคองท้องโตเดินออกมา พอถามจนรู้เรื่องก็โกรธจนตัวสั่น ยกมือฟาดฉาดเข้าที่หน้าเขาเต็มแรงจนชายคนนั้นหน้าหัน
เจ้าของบ้านกุมแก้ม ยังคิดจะแก้ตัวว่า “เมียจ๋า ฟังข้าก่อน นาง...”
“นางอะไร?” ภรรยาชี้ไปทางแม่บ้าน “อย่าบอกนะว่าอาหล่อนั่นเป็นฝ่ายยั่วยวนเจ้า? นางเป็นแม่เจ้าได้เลยนะ เจ้ามันป่วยหรืออย่างไร!”
ยังไม่ทันสิ้นเสียง นางก็หันหลังพุ่งกลับเข้าบ้าน ขนเสื้อผ้า รองเท้าและถุงเท้าของสามีโยนออกมานอกประตูจนหมด ก่อนชี้ไปที่ประตูแล้วตะโกนสุดเสียงว่า “ไสหัวไป! ออกไปจากบ้านข้าเดี๋ยวนี้!”