โจวอวี่อันถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงร้องไห้ของทารก
เมื่อลืมตาขึ้น เขาก็เห็นบ้านที่ตนอาศัยอยู่ ทั้งเก่าทรุดโทรม คับแคบ และผนังลอกเป็นด่าง
“ระบบ เนื้อเรื่อง”
【ได้เลย โฮสต์】
โจวอวี่อันเจ้าของร่างเดิม เป็นกรรมกรธรรมดาคนหนึ่ง
ภรรยาชื่ออวิ๋นซิ่วซิ่ว ลูกชายชื่อโจวเสี่ยวอวิ๋น
ครอบครัวของพวกเขาออกจากชนบทมาทำงานเช่าอยู่ในห้องเล็กเท่าฝ่ามือแห่งหนึ่งในชุมชนแออัดกลางเมือง
โจวเสี่ยวอวิ๋นยังเล็ก อวิ๋นซิ่วซิ่วจึงอยู่บ้านเลี้ยงลูก ทำงานบ้าน และรับงานฝีมือมาทำเป็นครั้งคราวเพื่อช่วยแบ่งเบาภาระครอบครัว
อาศัยเงินเดือนของโจวอวี่อันกับการดูแลจัดการของอวิ๋นซิ่วซิ่ว ชีวิตของครอบครัวสามคนแม้จะขัดสน แต่ก็อบอุ่นรักใคร่กลมเกลียว
จนกระทั่งคืนหนึ่ง โจวอวี่อันเลิกงานกะดึกกลับมา แล้วพบโจรปล้นทรัพย์ที่ปากตรอก
ถูกฟันเพียงครั้งเดียว ก็สิ้นใจคาที่
ชุมชนแออัดไม่มีกล้องวงจรปิด อีกทั้งผู้คนเข้าออกพลุกพล่าน คดีจึงค้างคาอยู่เช่นนั้น จนถึงที่สุดก็จับตัวฆาตกรไม่ได้
โรงงานยิ่งไม่ยอมชดใช้
เรื่องนี้ไม่ใช่อุบัติเหตุจากการทำงาน เจ้านายจ่ายเงินเดือนส่วนที่เหลือให้ครบ แล้วให้เงินค่าจัดงานศพอีก 200 หยวน จากนั้นก็ไม่มีอะไรต่อ
อวิ๋นซิ่วซิ่วกลายเป็นแม่ม่าย ต้องเลี้ยงลูกเพียงลำพัง
แต่หน้าตาของนางงดงามเกินไปจริง ๆ
แม้จะมีลูกแล้ว แต่เพราะนางแต่งงานกับเจ้าของร่างเดิมตั้งแต่อายุยังน้อย ทั้งยังไม่เคยเรียนหนังสือ ปัจจุบันจึงอายุเพียง 23 ปีเท่านั้น
ขณะที่คนวัยเดียวกันยังเรียนมหาวิทยาลัยไม่จบ นางกลับเป็นแม่ม่ายไปเสียแล้ว
ตอนทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟ นางพบกับเจ้าของร้านอาหาร ต่อมาไปทำความสะอาดโรงแรมก็พบกับผู้จัดการโรงแรม และภายหลังตอนทำงานเป็นแม่บ้านก็พบกับนายจ้างชายของบ้านนั้น
อวิ๋นซิ่วซิ่วพยายามหลบเลี่ยงสุดชีวิต แต่คนเหล่านั้นกลับรังแกนาง