"ผู้หญิงบ้าเอ๊ย!"
หวังต้าเป่าหลบหลีกพลางโกรธจัด
"แกให้ข้าอาบน้ำ แกยังกล้าว่าข้าอ้วน วันนี้ข้าต้องตีแกให้ตาย!"
จ้าวกุ้ยฮวาเอะอะโวยวาย แต่มือก็ไม่หยุด
หวังต้าเป่าโกรธจนแทบระเบิด ใครๆ ก็กลั่นแกล้งข้าใช่ไหม แต่เขาก็ไม่กล้าตอบโต้ ทำได้เพียงวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน
จ้าวกุ้ยฮวาวิ่งตามไปสองสามก้าว แล้วโยนไม้ตามไป แต่โชคร้ายที่ไม้ไม่โดนหวังต้าเป่า เธอหายใจหอบๆ แต่ก็ยังไม่วายด่าไม่หยุด "วันนี้ปล่อยเจ้าเด็กเวรไปก่อน กล้าดียังไงมาแอบดูข้าอาบน้ำอีก ข้าจะตอนเจ้าให้ขาด!"
เฉินหมั่นตุนหน้านี้ดำหน้าเครียด "พอแล้วๆ กลับบ้านกันไป กลับบ้านกันไป"
เขารีบไล่ผู้คนออกไป
หันกลับมามองหลินเฟิง อยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่พูดออกมา ถอนหายใจแล้วเดินจากไป
เฮ้อ
เด็กดีๆ อย่างนี้ ชะตากรรมทำไมถึงได้โหดร้ายเช่นนี้
...
"ไอ้บ้า! เก่งสุดๆ ไปเลย!"
เมื่อผู้คนจากไปหมดแล้ว หานชิงอวี่อดใจไม่ไหววิ่งเข้ามากอด แล้วจูบหลินเฟิงอย่างแรงหนึ่งที
ต้องยอมรับว่า ท่าทางที่หลินเฟิงจัดการพวกอันธพาลเมื่อครู่ เท่สุดๆ ไปเลย
หลินเฟิงยิ้มบางๆ "ฉันยังมีอะไรเจ๋งกว่านี้อีก เธอจะลองดูไหม?"
"ไอ้เลว!" หานชิงอวี่ตีเขาอย่างอาลระอาท แต่หัวใจกลับเต้นแรง เธออยากลองจริงๆ แค่เขินนิดหน่อย
"มะเขือเทศขายหมดแล้วเหรอ?" ซูอวี้เฟินถาม
หลินเฟิงพยักหน้า เดินไปที่รถสามล้อ แกล้งทำเป็นหยิบของ แต่จริงๆ แล้วหยิบรองเท้าและเสื้อผ้าที่ซื้อมาจากมิติ