"หลินเฟิง นายขึ้นไปชั้นบนกับฉันหน่อย"
สวี่หวานชิงเงยหน้าขึ้นยิ้ม
หลินเฟิงเพิ่งดื่มน้ำไปอึกหนึ่ง วางแก้วลง: "ไปทำไม?"
"เอ๊ยะ ไปกับฉันเถอะ อย่าถามมาก" ใบหน้างามของสวี่หวานชิงแดงเรื่อเล็กน้อย ลากหลินเฟิงออกไป
พอถึงห้องทำงาน สวี่หวานชิงสูดหายใจลึก: "หลินเฟิง คอฉันไม่สบายอีกแล้ว นายช่วยนวดให้ฉันหน่อยได้ไหม?"
"ไม่น่าเป็นไปได้นะ ฉันนวดให้แล้ว น่าจะหายปวดแล้วสิ" หลินเฟิงสีหน้าไม่เชื่อเลย
ผู้หญิงคนนี้วันนี้ผิดปกติ
สีหน้านั้น ทำไมยังแฝงความเขินอายอีก
มีอะไรให้น่าอาย
"ฉันก็ไม่รู้สิ อาจจะเพราะช่วงนี้เหนื่อยเกินไป ฉันไม่ใช่แค่ปวดคอ ปวดเอว ปวดขาไปหมด หลินเฟิงคนดี ช่วยฉันหน่อยเถอะ"
สวี่หวานชิงดึงแขนหลินเฟิง เริ่มออดอ้อน
ที่จริงอายุเธอมากกว่าหลินเฟิงนิดหน่อย แต่หน้าก็ยังสาว ดูเหมือนวัยเดียวกันกับหลินเฟิง การออดอ้อนแบบนี้ก็ไม่ขัดหูขัดตาอะไร
เหมือนแฟนสาวออดอ้อนแฟนหนุ่ม
"งั้นนอนลงสิ ฉันจะนวดให้อีกที" หลินเฟิงเม้มปาก
เฮ้ย
เขาไม่เพียงแต่ต้องส่งผักให้ ยังต้องเป็นหมอนวดฟรีอีก ช่างมือแบบเขานี้ ถ้าออกไปข้างนอก อย่างน้อยก็ต้องคิดเงินเป็นนาที
สวี่หวานชิงนอนลงบนโซฟาอย่างว่าง่าย
วันนี้เธอใส่กางเกงขาสั้น พอนอนลงแบบนี้ส่วนโค้งเว้าของเอวก็เผยออกมา โดยเฉพาะสองฝั่งลูกพีช ตึงกับกางเกงแน่น