อู๋ชุนเยียนหันมามองหลินเฟิง ราวกับเพิ่งรู้จักเขาเป็นครั้งแรก
ในความทรงจำของเธอ หลินเฟิงก็เป็นแค่คนขายผักคนหนึ่ง สิ่งที่แตกต่างจากคนขายผักคนอื่นๆ คือ หลินเฟิงทั้งหนุ่มทั้งหล่อ
และผักที่ขายก็รสชาติเยี่ยมยอด
เธอไม่คาดคิดมาก่อนว่าหลินเฟิงจะเข้าใจการนวดด้วย
“น่าแปลกใจใช่ไหมล่ะ ฝีมือเขายอดเยี่ยมมาก ถ้าไม่เชื่อก็ลองดูสิ หลินเฟิง นวดให้พี่สาวฉันหน่อยสิ”
สวี่หวานชิงเสนอขึ้น
เธอพูดเร็วมาก ที่จริงก็เพื่อกลบเกลื่อนความตื่นเต้นในใจ เพราะเมื่อกี้เธอเกือบจะถูกพี่สาวจับได้คาหนังคาเขา
หลินเฟิงอยากจะกลอกตาใส่เธอเหลือเกิน
อะไรที่เรียกว่าฝีมือยอดเยี่ยม พูดเหมือนเขาเป็นช่างนวดยังไงยังงั้น
แต่เขาก็เต็มใจที่จะช่วยอู๋ชุนเยียน เพราะอีกฝ่ายก็เคยช่วยเหลือเขาอย่างจริงใจ หลินเฟิงจึงยิ้มแล้วพูดว่า “ได้สิ พี่สาวสวยต้องการนวดไหม?”
อู๋ชุนเยียนครุ่นคิดเล็กน้อย “เอาล่ะ งั้นรบกวนด้วยนะ”
เธออยากลองจริงๆ ว่าฝีมือของหลินเฟิงจะวิเศษอย่างที่น้องสาวพูดหรือไม่
คนที่นั่งทำงานออฟฟิศแบบเธอ คอ บ่า เอว บางทีก็รู้สึกไม่สบายจริงๆ เธอเคยหาคนนวดให้ แต่ก็ไม่ค่อยได้ผล
หลินเฟิงให้เธอนั่งลงบนโซฟา เมื่อปลายนิ้วสัมผัสกับผิวของเธอ เขาก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของอีกฝ่ายเกร็งทันที
เขายิ้มบางๆ แล้วออกแรงที่มือเล็กน้อย
“กร๊าก!”
เสียงดังเปรี๊ยะชัดเจน