"ดีนะเจ้าเจ้าจ้าวกุ้ยฮวา คิดไม่ถึงว่าปกติเธอทำตัวเนียนๆ กลับไปได้คบหากับไอ้โง่ซะนี่"
"รสชาติของไอ้โง่เป็นยังไง เล่าให้พวกฟังหน่อยสิ"
"ได้ยินว่าฝีมือไอ้โง่คนนั้นเก่งมาก จริงไหม จ้าวกุ้ยฮวา พูดสิ"
จ้าวกุ้ยฮวาโกรธจนหน้าซีด
เดิมทีเธอแค่อยากมามุงดูข่าวครึกครื้น แต่กลับตกเป็นข่าวเสียเอง เธอมีความคิดกับไอ้โง่คนนั้นบ้างเหมือนกัน แต่ยังไม่ได้ลงมือทำอะไรเลย ที่ไหนจะถูกเขามองเห็นล่ะ
"ไอ้โง่ เธอพูดให้ชัดๆ ไปเลยว่าฉันโดนเธอมองเห็นตอนไหน ถ้าเธอพูดไม่ชัด วันนี้ฉันไม่จบกับเธอแน่"
เธอเอามือเท้าเอว จ้องหลินเฟิงด้วยความโกรธ
เรื่องแบบนี้ยอมรับไม่ได้เด็ดขาด ไม่งั้นสามีเธอคงไม่ยกโทษให้เธอแน่
"ขอคิดก่อนนะ" หลินเฟิงเริ่มคิด แล้วตบหน้าผากตัวเอง "นึกออกแล้ว วันนั้นเธอไปอาบน้ำที่แม่น้ำ ไม่ได้เปลือยกายอยู่หรือไง"
จ้าวกุ้ยฮวาตะลึง
ช่วงนี้เพราะอากาศร้อน เธอไปอาบน้ำที่แม่น้ำบ่อยจริง แต่ก็เลือกไปที่ที่ไม่มีคนคิดไม่ถึงว่าจะถูกไอ้โง่เห็นเข้า
ทุกคนผิดหวังเล็กน้อย
อ้อ เรื่องนี้เอง ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร
แต่หลินเฟิงพูดต่อไปว่า "ไม่ใช่แค่ฉันเห็น หวังต้าเป่าก็เห็นด้วย เขายังไม่ให้ฉันบอกใครอีก ยังบอกว่าเธอไม่สวย อ้วนเกินไป"
ทุกคนนิ่งไปครู่หนึ่ง แล้วก็หัวเราะกันลั่น
ส่วนจ้าวกุ้ยฮวาหน้าดำคล้ำ