"เฮ้! เดี๋ยวก่อน หนุ่มหล่อ รอแป๊บหนึ่งสิ"
หญิงสาวคนนั้นลุกขึ้นยืน แล้วตะโกนเสียงดัง
แคร่ก!
หลินเฟิงเบรกรถ และหันกลับมา: "เรียกฉันเหรอ?"
หญิงสาวเดินกะเผลกเข้ามา: "หนุ่มหล่อ นายเป็นคนแถวนี้ใช่ไหม ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?"
"ช่วยอะไร?" หลินเฟิงถามอีกครั้ง
"ฉันข้อเท้าแพลง ตอนนี้เดินยังลำบาก ให้นายพาฉันไปค้างที่บ้านคืนหนึ่งได้ไหม วางใจได้ ฉันไม่พักฟรี จะให้เงินนาย คืนละ 300 หยวนได้ไหม?"
หญิงสาวสะบัดผม เผยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์
เธอไม่ใช่ใครอื่น นางคือหลิวเยว่
ลู่เฟิงหัวให้เธอออกโรงมาใช้แผนนางงาม หลิวเยว่ก็ตกลง แต่เธอไม่ได้เข้าหาหลินเฟิงโดยตรง แต่มายังหมู่บ้านเถาหยวนในบ่ายวันนี้
ทั้งเปิดเผยและแอบแฝง สืบถามชาวบ้านในหมู่บ้าน ได้ข้อมูลของหลินเฟิงมาบางส่วน
เธอคาดไม่ถึงเลย ว่าหลินเฟิงเป็นคนโง่จริงๆ
และผักพวกนั้นเป็นของผู้หญิงข้างบ้านชื่อซูอวี้เฟิน หลินเฟิงเป็นแค่คนส่งผัก แต่หลินเฟิงกับซูอวี้เฟินสนิทกันมาก ถ้าอยากได้ผักพวกนั้น ต้องเริ่มจากตัวหลินเฟิง
เธอรู้ว่าหลินเฟิงเดินทางเส้นนี้ทุกวัน ก็เลยมารออยู่ที่นี่
"ผู้หญิงเลว นายคิดว่าฉันเป็นอะไร ฉันจะยอมให้นายมานอนได้ยังไง ต่อให้ 300 หยวนหรือ 3,000 หยวน ฉันก็ไม่ยอม" หลินเฟิงกล่าวตำหนิอย่างจริงจัง