“ฟังที่คุณพูดเข้าสิ ในมือคุณถือคีมปากเป็ดเย็น ๆ อยู่นะ ไม่ใช่ของลับของผัวตัวเอง หรือคุณอยากให้ทุกคนเห็นแล้วเกิดอารมณ์ทางเพศ จะได้ผ่อนคลายลง?”
“คุณก็รู้อยู่แล้วว่าคีมปากเป็ดทำให้คนไม่สบายตัว ทำไมถึงไม่เบามือหน่อยล่ะ ผู้หญิงทั้งโลกไปมีความแค้นกับคุณหรือไง!”
“พูดอะไรก็ลากเรื่องบนเตียงมาเกี่ยว ฉันสงสัยจริง ๆ ตอนคุณนอนกับผู้ชาย ไม่มีเล้าโลมก็ขึ้นคร่อมเลยหรือไง คุณหมอหลิว ถ้าชีวิตเซ็กซ์ของคุณเป็นแบบนั้น ฉันก็ต้องนับถือว่าคุณใจเด็ดจริง ๆ”
“ตรวจด้วยคีมปากเป็ดกับนอนกับผู้ชายเป็นเรื่องเดียวกันหรือไง? คุณเป็นหมอนะ ทำไมถึงพูดอะไรไร้จรรยาบรรณแบบนี้ได้?”
“คีมปากเป็ดเป็นเครื่องมือตรวจโรค ไม่ใช่เครื่องทรมาน แค่ให้คุณตรวจภายในครั้งเดียว ถึงกับทำท่าถือดีออกมาเลยหรือไง?”
เฉียวอันพูดรัวเป็นชุดเหมือนปืนกล ยิงจนหลิวหงเหมยอึ้งไปเลย
คนที่ต่อแถวอยู่ด้านหลังได้ยินเฉียวอันพูดจาสองแง่สองง่ามเต็มไปหมด ไม่เพียงไม่รู้สึกกระดาก กลับรู้สึกว่าสะใจที่ได้ฟัง
มุมปากของหลี่เส่าหวินยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
อย่างที่เขาว่ากันว่า แม้คำพูดจะหยาบ แต่เหตุผลก็ไม่ได้หยาบตาม หลี่เส่าหวินเองก็กลัวการตรวจแบบนี้เหมือนกัน โชคดีที่ในโรงพยาบาลมีแต่คนคุ้นเคยกัน หมอสูตินรีเวชก็เบามือ ถึงอย่างนั้นก็ยังรู้สึกไม่สบายตัวอยู่บ้าง
เพราะอย่างนั้นเธอจึงเข้าใจเยว่นาเป็นอย่างดี
หลิวหงเหมยเบิกตากว้าง ไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงสาวตรงหน้าจะพูดจาไร้ยางอายขนาดนี้ได้
“คุณ...คุณนี่มันไร้ยางอายจริง ๆ เรื่องบนเตียงแบบนี้ก็พูดออกมาได้!”