“ใช่แล้ว! คุณเป็นครอบครัวทหารแท้ๆ แต่กลับแอบมีสัมพันธ์กับผู้ชายคนอื่น นี่มันผิดกฎหมายนะ รู้ไหม?” ฉือม่านช่วยเสริมอยู่ข้างๆ
เจ้าชุนเสียยังคงแค้นเรื่องที่เฉียวอันพูดถึงเธอเมื่อครู่นี้ จึงตะเบ็งเสียงตะโกนว่า “ทุกคนได้ยินกันหมดแล้วนะ คุณหมอก็บอกว่าเฉียวอันท้องเก้าเดือน เธอไม่รักษาความประพฤติของหญิงมีสามี ทำลายการสมรสของทหาร! เรื่องนี้จะปล่อยให้จบไปแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!”
หลิวหงเหมยที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานรู้สึกกระวนกระวายอยู่บ้าง เธอพูดจริงๆ ว่าท้องของเฉียวอันดูเหมือนท้องเก้าเดือน แต่ก็ไม่ได้มั่นใจขนาดนั้น
แต่...
เธอเหลือบมองเฉียวอัน เมื่อครู่เฉียวอันทำให้เธอขายหน้าต่อหน้าคนอื่น สั่งสอนอีกฝ่ายสักหน่อยก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร
หลิวหงเหมยกระแอมเบาๆ สองครั้ง “จิ๊ๆ เป็นครอบครัวทหารแท้ๆ ยังทำเรื่องเสื่อมเสียศีลธรรมแบบนี้ ถ้าเป็นฉันนะ คงเอาหัวโขกกำแพงตายไปแล้ว”
เฉียวอันมองคนเหล่านั้นด้วยสายตาเย็นชา
สุดท้ายสายตาก็ไปหยุดอยู่ที่หลินว่าน
เดิมทีเธอตัดสินใจแล้วว่าจะไม่สนใจผู้หญิงคนนี้อีก แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะยั่วโมโหเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ก็ไม่ใช่เพราะอาศัยสถานะหญิงหม้ายของวีรบุรุษหรอกหรือ?
ดี ดี ดี!
ครั้งนี้ ไม่ว่ายังไงฉันก็ไม่ปล่อยเธอไปแน่ หลินว่าน!
เฉียวอันกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง
ทันใดนั้นก็รู้สึกปวดบิดที่ท้องขึ้นมาเป็นระลอก
ปวดจนเธอยืดตัวตรงไม่ได้
เฉียวอันจับแขนหลี่เส่าหวินไว้ “เส่าหวินคะ หนูปวดท้อง น่าจะ...น่าจะใกล้คลอดแล้วค่ะ!”
หลี่เส่าหวินตกใจจนหน้าถอดสี พอก้มลงมองก็เห็นว่าตรงต้นขากางเกงของเฉียวอันเปียกชื้น
“น้ำคร่ำแตกแล้ว!”
“รีบพาไปห้องคลอดเร็ว!”
หวังเป่าหัว เยว่นา และเล่อกู่อวี่รีบเข้าไปช่วยประคองเธอไปทางห้องคลอด