วันรุ่งขึ้นหลิวฉางชวนเข้าไปในเขตเช่าฝรั่งเศสและพักที่โรงแรม การเดินทางไปกลับไม่เพียงเสียเวลา แต่ยังอาจพลาดการเฝ้าติดตามจางเหลียนเซิง
วันพุธ อากาศแจ่มใส หลิวฉางชวนตามรถของจางเหลียนเซิงไปถึงโรงอาบน้ำขุยหลี่ ในที่สุดโอกาสก็มาถึง
หลังจากจางเหลียนเซิงพาลูกน้องเข้าไปในโรงอาบน้ำ หลิวฉางชวนก็รีบหาตู้โทรศัพท์
หยอดเหรียญโทรศัพท์แล้วกดหมายเลขที่ยวี๋หวยทิ้งไว้ให้ เหรียญโทรศัพท์ในยุคสาธารณรัฐแตกต่างจากยุคหลังมาก ไม่ใช่การหยอดเหรียญถึงจะโทรได้ แต่ต้องไปซื้อเหรียญโทรศัพท์จากบริษัทโทรศัพท์ ซื้อสิบหยวนแถมอีกห้าหยวน ถือว่าใส่ใจมาก
“สวัสดี ต้องการพูดกับใคร” เสียงของยวี๋หวยดังมาจากสาย
“คุณหวังใช่ไหม ผมเสี่ยวจางจากโรงงานทอผ้า เจ้านายเรากลับมาจากทางเหนือวันนี้ บอกว่าอยากนัดเวลาคุณหวัง คุยเรื่องว่าจะสั่งของเมื่อไหร่” หลิวฉางชวนพูดตามรหัสลับที่นัดไว้ ด้วยเสียงเบาและนุ่มนวล
ยวี๋หวยวางสาย แววตาเฉียบคม สั่งลูกน้องข้าง ๆ ว่า “เป้าหมายไปโรงอาบน้ำขุยหลี่ ตรวจอาวุธให้เรียบร้อย วันนี้ต้องกำจัดจางเหลียนเซิงให้ได้”
“ครับ หัวหน้ากลุ่ม”
หลิวฉางชวนรอไม่ถึงสิบนาที ก็เห็นยวี๋หวยเดินมาจากอีกทิศทางหนึ่ง หลิวฉางชวนยักไหล่ให้ยวี๋หวย แล้วเรียกรถลากจากไป ไม่ว่ายวี๋หวยจะพาคนไปลอบสังหารสำเร็จหรือไม่ เขาก็จะไม่อยู่ที่นี่ เพื่อหลีกเลี่ยงการถูกตรวจสอบจากกรมตำรวจ เขาไม่อยากสร้างปัญหาให้ตัวเอง