"ดวงตาสแกน" กวาดครั้งเดียวรู้ทุกอย่าง
"ไอ้หน้าขาว" หลิวฉางชวนเบ้ปากบ่น
กำลังสแกน…………
[เจียงซาน 30 ปี สำนักข่าว แผนกสอง]
หลิวฉางชวนตกใจมาก นี่มันเพื่อนร่วมงานของตัวเอง ผู้ชายคนนี้กลับเป็นคนของสำนักข่าวแผนกสอง
หรือว่าเจียงซานมาที่ห้องระบำบุปผาพรายเพราะมีภารกิจ?
ที่หลิวฉางชวนคิดเช่นนี้ก็มีเหตุผล เขารู้มาจากยวี๋หวยว่า สายลับสำนักข่าวทั้งหมดกำลังย้ายเข้าเขตเช่า เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการหลบซ่อนในอนาคต แต่เจียงซานกลับทำตรงกันข้าม มาสถานระบำทุกวัน
หรือจะเป็นสายลับที่ซ่อนตัว? เป็นไปได้สูง
หลิวฉางชวนนั่งอยู่ที่มุมห้องระบำครุ่นคิดไปมา นึกไม่ถึงว่าการช่วยหยางเสี่ยวหงแค่ครั้งเดียวจะมาเจอเรื่องยุ่งแบบนี้ เขาคิดว่าถ้าหยางเสี่ยวหงถาม จะตอบอย่างไรดี
ใช่แล้ว บอกไปว่าตัวเองตามอยู่หลายวันแต่ตามไม่ทัน หาข้ออ้างปัดไป ยังไงก็บอกเธอไม่ได้หรอกว่าเจียงซานเป็นสายลับของสำนักข่าว
คืนนั้นหลิวฉางชวนกลับถึงบ้าน อาบน้ำเข้านอน วันนี้เพราะไปสถานระบำเลยไม่มีเวลาฝึกฝน ซึ่งทำให้เขารู้สึกไม่คุ้นเคยอย่างมาก ต่อไปจะทำเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับภารกิจไม่ได้แล้ว
สามวันต่อมา หยางเสี่ยวหงวิ่งมาหาเป็นพิเศษ มองหลิวฉางชวนด้วยแววตาเปี่ยมความคาดหวัง เธออุตส่าห์ตกได้หนุ่มหล่อหน้าตาคมคายคนหนึ่ง ถึงขั้นทุ่มเทความรู้สึกไปบ้างแล้ว ขอแค่ยืนยันแน่ชัดว่าเป็นคุณชายของจริง เธอจะทุ่มเทความพยายามเป็นสิบเท่าเพื่อพิชิตให้ได้
หลิวฉางชวนรู้สึกกระอักกระอ่วน กระแอมเบา ๆ แล้วพูดด้วยท่าทีเกรงใจว่า "ขอโทษด้วยนะ เจ้าคนนั้นลึกลับซับซ้อน ฉันตามไม่ทัน ตามติดสองวันก็ยังไม่รู้ว่าคุณชายที่เธอว่าหายไปไหน และไม่รู้ว่าตระกูลทำธุรกิจอะไร"