ภายในตำหนักไท่เหอ บรรยากาศเย็นเยียบถึงขีดสุด
ฮ่องเต้จ้องมองเซียวจิ่งหมิงซึ่งคุกเข่าอยู่กลางตำหนัก สีหน้าเต็มไปด้วยความแค้นเคือง พระขนงขมวดมุ่น ทรงระงับพระอัคนีที่เพิ่งสะสมไว้ในตำหนักรองเอาไว้
“เจ้าว่าโหวติ้งกั๋วคิดก่อการกบฏ? มีหลักฐานหรือ?”
เซียวจิ่งหมิงสูดหายใจเข้าลึก ๆ ชักสมุดบัญชีเล่มหนึ่งซึ่งดูเก่าแก่พอสมควรออกจากแขนเสื้อ
“กระหม่อมแอบสืบสวนด้วยความเสี่ยงชีวิต พบว่าจวนโหวหลายปีมานี้มิเพียงลักยักยอกเงินคลังผ่านคฤหาสน์ชิงสุ่ยเท่านั้น ยังลอบสร้างคลังแสงนอกเมืองอีกด้วย”
“บัญชีรายรับรายจ่ายในสมุดเล่มนั้น หรือแม้แต่โฉนดที่ดินของคฤหาสน์ ล้วนเกี่ยวข้องกับตระกูลหวนทั้งสิ้น!”
เซียวจิ่งหมิงยื่นสมุดบัญชีขึ้นถวาย ทุกรายการถูกจดไว้อย่างละเอียดลออ แม้กระทั่งตราประทับส่วนตัวของจวนติ้งกั๋วโหว่ก็ยังปรากฏอยู่
ฮ่องเต้รับสมุดบัญชีมาพลิกดูสองสามครั้ง
ตัวเลขในนั้นละเอียดจนน่าตกใจ ทุกรายการล้วนพุ่งเป้าไปที่จวนโหว