วันนี้คลังเสบียงของกองการผลิตก็ยังคึกคักไม่แพ้วันไหน
หัวหน้ากองการผลิตบอกแล้วว่า พรุ่งนี้จะแจกจ่ายธัญพืช วันนี้จึงต้องชั่งและแบ่งธัญพืชทั้งหมดเป็นกอง ๆ ให้เรียบร้อย พรุ่งนี้แค่ชั่งแบ่งเป็นส่วนย่อย ๆ ส่วนละไม่กี่สิบชั่งก็พอ
อุปกรณ์ที่ใช้แบ่งจ่ายสิ่งของในชนบทคือคันชั่งขนาดใหญ่ ซึ่งทั้งหนาและยาว คันชั่งของหน่วยการผลิตเฉียนจิ้นหนัก 50 กิโลกรัม
ฮั่วจิ้งชวนกับหวังหลินซง ลูกชายที่เป็นทหารของหัวหน้ากองการผลิต รับหน้าที่ชั่งน้ำหนัก ส่วนเสมียนบัญชีเป็นคนขานตัวเลข หัวหน้ากองการผลิตคอยกำกับอยู่ข้าง ๆ ทั้งหัวหน้าหน่วยย่อยและเจ้าหน้าที่จดคะแนนก็อยู่กันครบ จะปล่อยให้ผิดพลาดไม่ได้ หากบ้านไหนได้ธัญพืชน้อยไป เจ้าของบ้านคงร้องห่มร้องไห้โวยวายไม่ยอมเลิกรา
หวังหลินซงมองชายหนุ่มข้างกายยกธัญพืชหนัก 50 กิโลกรัมขึ้นด้วยมือข้างเดียวอย่างสบาย ๆ แล้วก็อดเสียดายขึ้นมาอีกครั้ง หากฮั่วจิ้งชวนได้เป็นทหารจริง ๆ อนาคตคงไปได้ไกลกว่าเขาเสียอีก อย่างน้อยถ้าผ่านการฝึก ก็ไม่มีปัญหาเลยที่จะคว้าตำแหน่งราชันนักรบเดี่ยวในการประลองยุทธ์ครั้งใหญ่
หวังหลินซงกับฮั่วจิ้งชวนอายุไล่เลี่ยกันก็จริง แต่ทั้งคู่ไม่ค่อยสนิทกัน หวังหลินซงเข้าเรียนตั้งแต่อายุแปดหรือเก้าขวบ ตอนนั้นฮั่วจิ้งชวนเพิ่งลงจากเขามาใช้ชีวิตในหมู่บ้าน ทั้งสองจึงไม่มีเรื่องให้คุยกันโดยธรรมชาติ
ตอนอายุ 16 ทั้งคู่ไปสมัครเป็นทหารพร้อมกัน เขาผ่านการคัดเลือก ส่วนฮั่วจิ้งชวนไม่ผ่าน หลังจากนั้นจึงยิ่งแทบไม่มีโอกาสเกี่ยวข้องกัน
หวังหลินซงเป็นทหารมาหลายปี ได้เปิดหูเปิดตาขึ้นมาก เขามองฮั่วจิ้งชวนแล้วรู้สึกเสมอว่าชายหนุ่มไม่เหมือนชาวบ้านธรรมดา แต่ก็อธิบายไม่ถูก หวังหลินซงไม่รู้ว่ามีคำหนึ่งเรียกว่าแรงกดดัน ซึ่งเป็นราศีที่แตกต่างจากคนอื่น อันเกิดจากการสั่งสมมาเนิ่นนาน