หวังหม่านถุนตัดสินใจเลือกคนที่จะไปเรียนขับรถแล้ว นอกจากฮั่วจิ้งชวนกับลูกชาย ยังมีอู๋เจี้ยนกั๋วอีกคน โดยฮั่วจิ้งชวนจะพาพวกเขาไป พรุ่งนี้ก็ออกเดินทางไปอำเภอ
“ไม่ต้องเตรียมไปเยอะนะ กองการผลิตให้คูปองธัญพืชมาแล้ว” ฮั่วจิ้งชวนหาขวดแก้วที่ใช้ไม่หมดจากคราวก่อนมาล้างให้สะอาด แล้ววางไว้บนเตา
ลู่ซีเฉิงกำลังเคี่ยวซอสเนื้อ ซอสเนื้อที่คราวก่อนฝากหวังหลินซงเอาไปให้น้องชาย เธอทำไว้หลายกระปุก คราวนี้ก็จะทำเพิ่มอีกหน่อย นอกจากเนื้อหั่นเต๋ากับเห็ดแล้ว ยังใส่พริกลงไปนิดเดียวด้วย เพราะฮั่วจิ้งชวนชอบรสจัด
“ไม่ได้หรอก ฉันได้ยินโจวเหม่ยถิงพูดว่าอาหารที่โรงงานของพวกเขาแย่มาก โรงงานของคุณอาฉินก็ธรรมดา โรงงานเครื่องจักรคงไม่ได้ดีไปกว่ากัน เรียนขับรถเหนื่อยจะตาย คุณกินจุ ถ้ากินไม่อิ่มจะทำยังไงล่ะ”
ลู่ซีเฉิงไม่อยากให้เขากลับมาแล้วผอมลงไปอีก
อีกอย่าง บ้านของหวังหลินไป๋กับอู๋เจี้ยนกั๋วต้องเตรียมของกินให้พวกเขาแน่ ๆ บ้านคนอื่นมี บ้านเธอก็ต้องมีเหมือนกัน
ฮั่วจิ้งชวนยิ้มบาง ๆ “ก็ได้ แต่พวกเราพักหอรวมกัน ไม่ต้องเตรียมไปเยอะหรอก”
คราวนี้เขาต้องออกไปเรียนขับรถหลายวัน ทั้งยังต้องพาคนอื่นไปด้วยและพากลับมาให้ครบ จึงต้องเรียนให้เข้าใจอย่างถ่องแท้
“คูปองธัญพืชที่ฉันให้ คุณเก็บไว้ดี ๆ อย่าเสียดายจนไม่ยอมกินนะ ถ้ากลับมาแล้วน้ำหนักลดไปหนึ่งชั่ง ฉันโกรธจริง ๆ ด้วย” ลู่ซีเฉิงพองแก้ม พูดขู่เสียงดุ