ผู้หญิงคนนี้ลงมือทำร้ายคนได้ด้วย ตอนนั้นเยี่ยนหนีแต่งงานกับหวงเคราไม่ใช่เพราะเต็มใจ แต่เป็นเพราะถูกหวงเคราฉวยโอกาส จึงจำต้องแต่งงานไป
“ก็พวกสารเลวในหน่วยผลิตของพวกคุณนั่นแหละที่ผลักเยี่ยนหนีตกน้ำ คุณเลยลงไปช่วยเธอ แล้วก็…” วันรุ่งขึ้น หวงเครามาสู่ขอเธอต่อหน้าคนทั้งกองการผลิต บอกว่าตอนอยู่ในน้ำเขาเผลอไปโดนหน้าอกกับก้นของเยี่ยนหนีเข้า แล้วถ้าไม่แต่งกับเขาจะให้ทำยังไง?
ฮั่วจิ้งชวนหันกลับไป เขาไม่ค่อยสนใจเรื่องของคนอื่นนัก แต่จำได้ว่าฉิงเฉิงเคยบอกว่า วิธีจัดการผู้ชายแบบนี้มีอยู่หนึ่งวิธี ได้ผลชะงัดนัก: เฉือนทิ้งเสีย จะได้จบปัญหาไปตลอด!
เขาหยิบมีดเล่มที่กรีดเสื้อของเขาออกมาตบเบา ๆ ลงบนฝ่ามือ เดิมทีเขาคิดจะเอาอาวุธชิ้นนี้กลับไปด้วย ตอนนี้กลับมีประโยชน์อย่างอื่นแล้ว
เขาส่งสายตาให้หวังหลินซงกับหวังชุนไฉ ทั้งคู่จึงเดินตามเขาไปยังอีกด้านหนึ่ง
“พี่ชวน มีอะไรเหรอ?” หวังชุนไฉถาม จนถึงตอนนี้เขายังขวัญผวากับก้อนหินที่ตกลงมาจากฟ้าก้อนนั้นของฮั่วจิ้งชวนอยู่เลย ทำไมถึงแม่นขนาดนั้นนะ ดันตกใส่ตรงนั้นพอดี แค่คิดก็เจ็บแทนแล้ว
เห็นท่าทางขี้ขลาดของเขาแล้ว ฮั่วจิ้งชวนก็เบ้ปากอย่างเอือมระอา เขาโยนมีดไปให้พลางชี้ไปทางกลุ่มคน “เอาไปคืนให้เขา”
“หา?” หวังชุนไฉรีบรับมีดไว้แทบไม่ทัน “ทำไมต้องคืนด้วย?”
พี่ชวนไม่เอา งั้นให้เขาก็ได้นี่นา มีดที่บ้านเขาบิ่นอยู่พอดี!
แต่หวังหลินซงเข้าใจทันทีว่าเขาคิดจะ…