ฮั่วจิ้งชวนย้ายเท้าไปเหยียบขาอีกข้างของหวงจินเป่า ออกแรงกดด้วยส้นเท้าอย่างง่ายดายจนขาข้างนั้นหักเช่นกัน ส่วนแขนอีกสองข้างก็ไม่เว้น เขาจัดการหักจนหลุดทั้งหมด
ขอแค่คนยังไม่ตายก็พอแล้ว เขาไม่ได้ใช้มีดสักหน่อย บาดเจ็บพิการระหว่างต่อสู้เป็นเรื่องปกติ เขากำลังจัดการโจรที่มาปล้นเสบียง ถ้าออมมือเกินไปก็ฟังไม่ขึ้น!
ไม่ไกลนัก คนกว่าสิบคนจากกองการผลิตถ้ำหลงเหมียนก็ถูกอัดจนร้องโอดโอย แม้พวกนั้นจะต่อสู้เก่ง แต่ตอนนี้อยู่ในถิ่นของคนอื่น พอเสียงฆ้องดังขึ้นเมื่อครู่ ชาวบ้านก็วิ่งออกมากันหลายสิบคน ทั้งหมดเป็นชายหนุ่มร่างกำยำ แค่สองสามคนยังจัดการคนเดียวไม่ได้หรือไง?
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมคนพวกนี้ถึงเคลื่อนไหวกันเร็วขนาดนั้น กองการผลิตอื่น ๆ กลางดึกไม่ได้นอนหลับเป็นตายกันหมดหรอกหรือ!
ฮั่วจิ้งชวนหักแขนขาของหวงจินเป่าจนหมด แล้วเตะอีกฝ่ายไปนอนพาดอยู่บนก้อนหิน เขายังมีเรื่องต้องจัดการ ถนนมีแต่หิมะสะสม หัวหน้ากองการผลิตไปคอมมูนเพื่อเรียกคนคงต้องใช้เวลาพักใหญ่ เขาจะไปจัดการคนที่หนีไปก่อน แล้วค่อยกลับมาสะสางกับหมอนี่
เขาหันหลังวิ่งไปทางหวังหลินซง ที่หวังหลินซงคาดไว้ไม่ผิด หวงเคราไม่ใช่คนธรรมดา
พ่อของหวงเคราเคยเป็นโจรที่ครองอิทธิพลในถิ่นนี้ก่อนการปลดปล่อย เขาถูกพ่อเลี้ยงดูให้เป็นผู้สืบทอด ต่อมาที่ดินถูกยึดเป็นของรัฐ การเป็นโจรไม่มีอนาคต เขาจึงหันมาเป็นชาวนา
พูดให้ถูกคือ ย้อนไปหนึ่งหรือสองชั่วคนก่อน คนในกองการผลิตถ้ำหลงเหมียนล้วนเป็นโจร พวกเขาจึงไม่ถนัดทำไร่ทำนาเลยสักนิด ไม่ใช่โจรคุณธรรมอะไรทั้งนั้น แค่คนกลุ่มหนึ่งที่ไม่อยากใช้แรงงานมารวมตัวกัน ต่อให้ตั้งทีมการผลิตขึ้นมาแล้ว จะไปหวังให้พวกเขาทำนาอย่างขยันขันแข็งได้อย่างไร!