“พี่ชวน ระวัง!”
ผู้ชายหลายคนแทบจะร้องไห้ออกมา
ก่อนมาถึง ฮั่วจิ้งชวนบอกพวกเขาแล้วว่าจุดอ่อนของหมูป่าอยู่เหนือหว่างตาทั้งสองข้าง ตรงตำแหน่งหน้าผาก อีกทั้งหมูป่ายังมีแรงมหาศาล
แต่พวกเขาไม่คิดเลยว่ามันจะมีแรงมากขนาดนั้น
เมื่อครู่ตอนที่หมูตัวเมียนอนหงาย ชูขาทั้งสี่ขึ้นฟ้า พวกเขาอาศัยจังหวะนั้นเข้าไปจับขาของมันไว้คนละข้าง ส่วนอีกสองคนเข้าไปด้านหน้า เตรียมโจมตีที่หน้าผาก แต่ยังไม่ทันได้ลงมือ ชายสี่คนที่จับขาหมูไว้ก็ถูกมันถีบกระเด็นพร้อมกัน
พวกเขามีแรงก็จริง แต่ไม่มีประสบการณ์ต่อสู้ จึงได้แต่ล้อมหมูตัวเมียเอาไว้ คนนี้ต่อยที คนนั้นฟันที หมูป่าพุ่งชนไปทั่วโดยไม่กลัวพวกเขาเลยสักนิด
สุดท้ายหมูตัวเมียฝ่าวงล้อมออกมา พุ่งไปหาหมูป่าอีกตัว เมื่อเห็นท่าไม่ดี ผู้ชายสองคนก็รีบเข้าไปกอดขาหลังของมันไว้โดยไม่สนอะไร ส่วนหวังชุนไฉปีนขึ้นไปขี่หลังหมูตัวเมีย
“โอ๊ย ก้นฉัน!”
ขนของมันแข็งทิ่มชะมัด!
ผู้ชายอีกสามคนวิ่งตามอยู่ข้าง ๆ ใช้เครื่องมือในมือตีหมูตัวเมีย
เพื่อสลัดคนที่เกาะอยู่บนตัว หมูตัวเมียยกขาหน้าขึ้นแล้วกระโจนพรวด ร่างใหญ่โตของมันถาโถมเข้าใส่ฮั่วจิ้งชวน
ฮั่วจิ้งชวนออกแรงเหยียบหมูตัวผู้ที่ยังดิ้นไม่หยุดไว้แน่น หัวของมันบิดสะบัดอย่างบ้าคลั่ง เขี้ยวแหลมคอยแทงเท้าที่สวมรองเท้าฟางของเขาไม่หยุด
ฮั่วจิ้งชวนพลิกตัว หย่อนมือข้างหนึ่งประคองร่างหมูตัวเมียที่กำลังจะล้มไว้นิดหนึ่ง ส่วนอีกข้างกำหมัดชกใส่หน้ามัน หมัดแหวกอากาศด้วยพละกำลังหนักแน่น เสียงร้องโหยหวนของหมูตัวเมียดังก้องไปทั่วทั้งป่า