พวกเธอช่วยจัดการให้เรียบร้อยแล้วก็รีบร้อนจากไป โดยทิ้งน้ำไว้ให้เธอสองถัง หวังกุ้ยจือกุมมือลู่ซีเฉิงไว้
“ปัญญาชนสาวลู่ ล้างเนื้อล้างตัวเองนะ พี่สะใภ้ขอตัวก่อน ตอนเย็นอย่าลืมไปกินข้าวที่บ้านล่ะ” พวกเธอยังต้องลงแปลงนา โอ๊ย มือของปัญญาชนสาวลู่เนียนนุ่มจริง ๆ!
ก็ต้องอาบน้ำให้สะอาดสิ ลู่ซีเฉิงอยู่บนรถไฟมาตั้งหลายวัน นอกจากช่วงไม่กี่นาทีที่เข้าห้องน้ำแล้วแวบเข้าไปในวิลล่า ใช้ทิชชูเปียกเช็ดตัว เธอก็ยังไม่ได้อาบน้ำเลยสักครั้ง ลู่ซีเฉิงรู้สึกว่าตัวเองเหม็นหืนไปหมดแล้ว ทั้งตัวเหม็นตุ ๆ
เธอใช้หนังสือพิมพ์บังหน้าต่างอย่างลวก ๆ แล้วทักทายหลินหยวนที่อยู่ห้องข้าง ๆ จากนั้นก็ล็อกประตู ก่อนรีบเข้าไปในห้องอาบน้ำใหญ่ของวิลล่า เปิดน้ำ หย่อนลูกบอลน้ำมันหอมลงไป แล้วลงไปแช่ในอ่างอย่างสบายใจ อาบน้ำหอมฟุ้งจนชุ่มฉ่ำ พอออกมา ผิวก็ลื่นนุ่มไปทั้งตัว เธอมองเด็กสาวในกระจกที่ริมฝีปากแดง ฟันขาว ผิวหน้าอ่อนเยาว์จนดูเหลือเชื่อ แล้วกะพริบตาปริบ ๆ เทพผู้ยิ่งใหญ่แห่งการทะลุมิติก็ไม่ได้ใจร้ายกับเธอเกินไป อย่างน้อยก็ไม่ได้ทำให้เธอกลายเป็นยายแก่ฟันหลอ! เธอขี้เกียจใช้ไดร์เป่าผม จึงเช็ดผมส่ง ๆ แล้วออกจากวิลล่ากลับไปยังกระท่อมซอมซ่อ
เรียกได้ว่ามีแต่ผนังสี่ด้าน! เธอปูหนังสือพิมพ์ที่เหลือบนเตาอุ่น แล้วปูผ้าปูที่นอนเก่าที่ไม่ได้ใช้ทับลงไป จากนั้นเปิดห่อสัมภาระ หยิบเครื่องนอนที่แม่สกุลลู่เตรียมไว้ปูไว้ชั้นบนสุด แล้วลองขึ้นไปนั่งดู เตาอุ่นก่อด้วยอิฐโคลน แข็งมาก เทียบกับโครงเตียงของบ้านสกุลลู่ไม่ได้เลย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเตียงสูงหมอนนุ่มในวิลล่าของเธอ ลู่ซีเฉิงคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วไปหอบฟูกนุ่นจากวิลล่ามาปูเพิ่มอีกชั้น